- Kategori
- Çocuklar ve ilkler
Anneler ve kızları...
Bir bebek doğar, ciğlik ciğlik etraf inler.
Bilinmeze doğru, hayatın iyi kötü neler getirecegini bilmeden.
Annesi göğsüne yaslar bebeği, bebeğin tüm cığlıkları, tüm ağlamaları biter, ağlamaz bebek huzurla bakar annesine.
9 aylık macera bitmiştir ve o aylardır sadece duyduğu kadini, artık görmüş ve gözlerinin içine bakmaktadir. Gögüsünde durduğu yerden.
Minicik eliyle annesinin eline bir temas yapar “merhaba” dercesine.
Sonra babası ve diğerleri ile tanışır.
Her zaman annesi vardir yanında , düştüğünde, ağladıgında, güldügünde hep annesi.
Bir sürü kardeş olsada anne bambaşkadır, her çocuğun hayatında.
O ilk eline dokunduğu, ilk gozlerine baktığı anda başlar bu gizli anlaşma, anne ile çocuk arasında.
Sonra ilk, orta okul biter, lise, sonra üniversite. Anne hep yanındadır.
Küçükken yemek yediren oyun oynayan el, sonra derslere yardım eder.
Sonrasinda kendi kendine ders çalışırken bir bardak süt ile keki getirip yanina birakan yine o eldir.
Hasta olduğunda hep bebekliğindeki gibi bakar sana, yaş kaç olursa olsun. Gece uyumaz, üstünü değiştirir, ateş ölçer.
Sonra sevgili gelir hayatına ve yine anne ile tanışır ilk. Ardindan evlenme kararı ilk anne ile paylaşılır.
Sonra bir gün, bir gün gelir anne gider. Yapayanlız kalır bebeği.
Ağlar, bocalar kimse onu göğsüne anne gibi basamaz. Kimin elini annesi gibi tutacağını bilemez bebek.
Bilirki artik anne yerine geçme zamanı gelmiştir. Oda anne olup, kendi bebeğine annesinin öğrettiklerini, yaşattıklarını gösterecektir. Eli tutan degil, tutulan el olma vaktidir artik.
Sonra,bir bebek doğar çığlık çığlık etraf inler.
Sevgiyle...