Annem gibi

Güvenmek istedim kendime
Fırsatım vardı olmadı
Birazcık şahlansam
Yakıştırılmadı
Tatmin oldular

Elden bir şey gelir mi
Kıymet bildiklerim gibi
Benim de bilinir mi
Sen haklıydın her zaman
Annem gibi...

Haksızlığı da koydum bavula
Yalnızlığı da aldım yanıma
Teşekkür ettim her şey adına
Gidiyorum
Gidiyorum
Ama etmiyorum eyvallah...

Sevda (Annem gibi)

Bu aralar dinlemeye doyamıyorum bu şarkıyı, bazı şarkıları böyle çabuk tüketir insan. Annem geliyor aklıma, acıları ve çaresizliğiyle annem... Ona bir gün yazar olacağımı söylediğimde bana, benim romanımı yaz kızım demişti. 50 yıllık yaşamında kendi öz ama sarhoş babasından çektiği cefalar 22 yıl sürmüş, Evlilik ona yeni bir dünyanın kapılarını açacakmış, o öyle ummuş fakat babam onu daha 23ünde yani evliliklerinin 1. yıl dönümünde aldatmış hem de malum kızı apartmanın önünde kucaklayarak...
Kızlar, annelerinin kaderini yaşamaktan ne korkarlar, nasıl korkarlar, ölesiye korkarlar ya işte öyle korkuyorum dostlar.
Ona da dedim; anne gözünü kaşını verdin, huyunu suyunu da kabul ama Allah aşkına kaderini bulaştırma annem, annem üzülmek istemiyorum senin kadar, seni üzenler gibi birileri çıkmasın karşıma annem, annem sen çok iyisin, ben de iyiyim annem, ama kıymet bilmezler annem...
Elden bir şey gelmez annem, kıymet bildiklerim gibi kıymetimi bilmezler..
En kötüsüne hazırladım kendimi, haksızlığı da koyup bavula, yalnızlığı da alıp yanıma gitmek, annem bunu olsun yapabilirim elbet, sen yapamadın ya gidemedin ya annem ben giderim elbet.

Şarkıların en zalim yanı bu olsa gerek, şimdi durduk yerde niye ağlıyorum mesela? Ağzına sağlık, kadın güzel söylemiş, katılıyorum; anneler hep haklıdır.