- Kategori
- Deneme
Antideprasanlar intihara meylettirirmiş

Uzmanların söylediklerine göre, antidepresanlar intihara meylettirirmiş. Evet, doğru bence. Antidepresanlar, ruhsal duyunun işlevini gerçekleştiren beyindeki hücrelere müdahale eder. Birazcık allak bullak eder. Yapay bir rahatlama hissettirir insana. Korkuyu bastırır, ani karar vermeyi ve hayatı hiçe sayma düşüncesiini güçlendirir.
Bir antideprasan kullanıcısı, karşılaştığı bir karışıklıkta, ruh dünyasında girdiği bir çıkmaz sokakta, ani kararlarla intiharın eşiğine gelebilir. İntihar korkunç bir şeydir; sağlıklı düşünen çoğu insan asla göze alamaz. Cesaret, gözü karalık, hayatı hiçe saymak, ani karar vermek ister. Antideprasan kullanan biri, girdiği bir bunalımla baş edemezse, intihara yeltenebilir.
*
Ama ben bunu eli-kolu, ayağı-bacağı tutan, kendi işini kendi gören, yani beden sağlığı yerinde olan insanlar için olasılıklı görüyorum. Ortapedik engelliler bunun dışındadır. Ortapedik engelli çoğu insan -tabii atik olanlar hariç- kendi başına intihara yeltenemez, acizdir, engeli intihara da geçerlidir.
Misal bir ortapedik engelli kendi başına ne uçurumun kenarına gidebilir, ne tavana ip bağlayıp kendini asabilir, ne silah bulup başına sıkabilir, ne tüpgazı açık bırakıp kendini zehirleyebilir, ne bıçak bulup bileklerini kesebilir, ne bir avuç hap bulup yutabilir... intihar girişimlerinin yüzde doksanını kendi başına yapamaz, atik olmayan çoğu ortapedik engelli.
*
Tamam diyelim, antidepresanlar zararlı, kimse kullanmasın! Peki, ruhu depresyonlara gebe olan bir ortapedik engelli ne yapabilir? Nasıl uzak kalabilir antideprasanlardan? Neyle dindirebilir ruhunun ızdırabını? Mesela bedensel sağlığı yerinde olan biri antideprasanlardan her şekilde uzak kalabilir. Ruhunun ızdırabını hafifletmek için tatile çıkabilir, geziye çıkabilir, mekan mekan dolaşabilir, içki alıp içebilir, diskolorda eğlenebilir, sinema sinema, avm avm dolaşabilir, konsere gidebilir, tiyatroya gidebilir, maça gidebilir. Peki bunlardan mahrum bir ortapedik engelli antideprasanlara başvurmaktan başka ne yapabilir?
*
Ben ortapedik engelliyim, 8 yıldır yürüyemiyorum. Ailemin yanında yaşıyorum., onların yardımlarına muhtacım. Yaşadığım coğrafya sosyal imkânlar bakımından çok kısıtlı. Yetmiyormuş gibi ruhum depresyonlara gebe. Söyleyin nasıl uzak durabilirim antideprasanlardan?
Nasıl rebilirim ruhumun sancısını?
Antideprasan kullanmak istediğimi söylediğimde, 'Namazı bıraktın, bu hep o yüzden' der annem.'Alakası yok anne, aynı depresif bunalımlarım namaz kılarken de vardı' derim.
Gerçekten de öyledir, on yıl boyunca düzenli namaz kıldım, ama aynı ruhi bunalımlar hiç eksik olmadı iç dünyamda.
Sosyal imkânlar kısıtlıysa, ritüeller faydasızsa, mecbursun antideprasana demek olmuyor mu bu?
-Mustafa Yıldırım - 05.12.2016