- Kategori
- Futbol
Artık Alex ile Semih'i bir arada izleyemeyeceğiz sanırım.
Muhteşem bir futbol ziyafetinin yaşandığı Kadıköy'de bir gerçeğin üçüncü kere farkına vardım; Fenerbahçe rakipleri olan Galatasaray, Beşiktaş'tan ve Trabzonspor'dan da bir kaç gömlek üstün bir takım. Fenerbahçe bunu iki kere gösterdi Şükrü Saraçoğlu'nda, ilk yarısı biten bu son maçta da göstere göstere oynuyor.
Dün Beşiktaş ne kadar dağınık, Galatasaray bir o kadar savruk top oynuyorduysa; Fenerbahçe o kadar gösterişli ve bilinçli oynuyor.
Eksiklikleri yok mu?
Açıkçası bu oyunun karşılığı mutlak suretle gol olmalıydı. Daha birinci dakikada Deivid'in kafa vuruşu gol olmalıydı.
Fenerbahçe'nin hızlı oyuncusu yok; bunu bir kaç kere daha yazmıştım. Orta sahası bu kadar güçlü ve rakibin ayağından top alabilen bir takımın fuleli, uzağa atılan toplara koşu yapan futbolcuları olabilmeli. Ama gelin görün ki; Fenerbahçe'nin bu işi yapabilen tek oyuncusu var o da Roberto Carlos.
Hakem!
Roberto Carlos'un hızlı ve yıldırıcı koşuşuna Song ceza sahası içinde bir omuz attı. Carlos o darbe ile bütün dengesini kaybederek yere yuvarlandı. Hakemin, hakemliğini yitirdiği an da bu oldu zaten. Bu dakikadan sonra iki tarafı da çileden çıkaracak kararlar, düdükler çalmaya başladı.
Bu maçın ilk yarısını Serkan Balcı'nın kartsız tamamlamasını ben anlamadım. Serkan o kadar kasti ve rakibe dönük fauller yaptı ki; hakem bunlara bırakın kart çıkarmayı faul bile vermedi.
Fenerbahçe'nin aksayan üç futbolcusunu sayacağım. Her zamanki gibi Güiza; Selçuk ve Emre. Emre maça çok iyi başlamasına rağmen herkes çok iyi görebiliyor ki; kondisyonu yok. Selçuk gereksiz top kayıpları yaparak maçın Trabzonspor'a dönmesine neden olabilecek pozisyonlar yarattı. Zaten Trabzonspor adına ataklar hep bu top kayıplarıyla başladı. Güiza, Fenerbahçe'nin aradığı, istediği forvet değil. Hep bunun tersini yazmak istiyorum ama olmuyor.
Fenerbahçe gösterişli ve modern bir top oynuyor. Yardımlaşma üst düzeyde. Oyuncular birbirine yakın oynuyor ki; bu Fenerbahçe'nin Trabzonspor karşısındaki en artı değeri.
İkinci Yarı...
İlk yarının bir benzeri ikinci yarı. Fenerbahçe büyük bir kısmet tepti. Ancak önceki büyük maçlarda hep ilk yarıları önde bitirmişti; berabere giden ve sıkışan maçı açacak bir taktiği ise Fenerbahçe'nin hiç olmadı. Daha doğrusu; Aragones iyi bir takım kurgusuyla takımını oynatıyor ancak taktik veremiyor.
Olağanüstü kötü tercihler kullandı Aragones.
Alex değişikliğinden önce Emre'nin düşünülmemesi, 90+1'de köşe vuruşu yaparken bittiğini bütün Türkiye'ye gösteren bir oyuncuyu 90+3 dakika sahada tutmak için sanırım Aragones olmak gerek.
Aynı Aragones'in Güiza'yı ıslıklatmak için 80 dakika bekletmesi, Semih'i kenarda kan ter içinde kalıncaya kadar ısındırtması da bir başka teknik direktörlük zaafiyetiydi.
Selçuk - Emre - Josico'dan kurulmuş bir orta sahanın atak organizasyonu yaratması elbette düşünülemezdi. Zaten maç bu dakikalardan sonra Trabzonspor'un kontrolüne de geçti.
Oysa Aragones alternatifsiz değil.
Bu sezon Alex ile Semih'i bir arada izleyemeyeceğiz sanırım.
Güiza'nın ne olduğu ortada. Maçın 60. dakikasında Güiza x Semih değişikliği ile geçen senenin muhteşem ikilisi Alex - Semih varyasyonu denenebilirdi. Aragones takımın kurgusunu bile değiştirmeden bunu yapabilirdi. Kazım'ı solda oynatmayı deneyen bir teknik adamın Güiza tercihinde ısrar etmesi Fenerbahçe için çok kıymetli iki puanın yitirilmesine neden oldu.
Maçın orta hakemi Bünyamin Gezer ligin diğer hakemleri gibi kötüydü. Hani bir kaç hakemin yanlış kararlarını tartışabiliriz ancak Bünyamin Gezer bana kalırsa Selçuk Dereli ile birlikte hakem yeteneğinden yoksunluklar gösteriyor. Maçın kırılma anlarında onu hep baş rolde gördük. Gösteriği sarı kartlar gerçekten inandırıcı değildi. İlk yarıda es geçtiği pozisyonlarda bu sefer sarı kart gösterdi. Böyle standarsızlık futbolcunun da aklını karıştırıyor elbette.
Trabzonspor istediğini aldı. Yenilmedi. Bundan sonra Fenerbahçe'nin üst üste oynayacaüı üç basit maçı var. Buradan kayıpsız çıkabilirse; Fenerbahçe için lig devam edecek. Yoksa giderek zorlaşacaktır.
Uzay Gökerman
Bu blog Canlı Maç Anlatımı sayfamızda da yayınlanmaktadır
- Toplam blog
- : 2033
- : 1268
- Kayıt tarihi
- : 09.06.06
"Keyif verici bir yalnızlık" olarak gördüğüm yazma serüvenimin en önemli merkezlerinden bir tanes..