- Kategori
- Öykü
Aşk gölgede yalnızdır (Birinci bölüm)
Balık istifi gibi toplum. Dışlandım. Dışlanmışlar şöyle der”Selam söyle gölgeye” Aşk gölgede yalnızdır... Savunmasızım... Aşk silahtır. Yüreğin silahıdır aşk... Daha güçlü bir silah tanımam. Sevginin savaşıdır sonunda kazanan.
Birisi şöyle söylemişti. Uçuyorduk
“Güneşin benlerini görüyor musun?”
Uçağın penceresinden bakıyordu.
Booom
Uçak hava boşluğuna düştü. Elleri ayakları titremeye başladı. Nefes almakta güçlük çekiyordu. Korkmuştu.
“Hastayım”
"Evet, hastasın dedim. Defol git koyun say."
“Ne ne” dedin?
"Koyun dedim… Uyumak için…"
“Ne oldu”
“Hava boşluğu”
Güzel hostes ararlar… Saçlar jöleli, takım elbise, kravat
Saçlarım darmadağın yağlı, sakallarım uzamış, beyaz.
“Traş makinemi al dedi.”
“Kalsın”
“Al”
“Zararı yok”
Traş makinesini çıkardı.
“Defol! Güneşin benlerini gördün mü?”
“Patlayacak diyorlar”
“Uçak mı?”
“Hayır güneş”
“Boş ver patlasın. Zararı yok”
“Ölürüz”
“Ölelim”
“Hafife alıyorsun yani”
“Ağıra alsam ne olacak”
“Kimsin sen?”
“Dışlanmış”
“Dışlanmış ne demek?”
“Dışlanmış o demek. Başka gezegen arıyorum”
“Bulabiliyor musun bari?”
“Çoook. Uçak düşseydi sende gezegen değiştirecektin”
“Düşer mi?”
“Kim bilir belki düşer. Bana bak ne karın ağrısısın sen?”
“Sizin tarafta değilim”
“İyi… Balıksın sen”
“Ne dedin?”
“İstif”
“Ne dedin”
“Boş versene sen, biz bukalemun gibi renk değiştirmiyoruz.”
- Toplam blog
- : 261
- : 335
- Kayıt tarihi
- : 30.08.10
Anadolu Üniversitesi İşletme fakültesi mezunuyum. Çeşitli kuruluşlarda muhasebe ve dış ticaret or..