- Kategori
- Felsefe
Aşk
Efendim, 16. asır Kanuni devrinin büyük şairi Fuzûli der ki;
“İlm kesbiyle pâye-i rif’at,
Hayâl-i muhal imiş ancak…
AŞK İMİŞ HER NE VAR ALEMDE,
İlm bir kıyl-ü kâl imiş ancak…”
Berceste, düzyazıyla sayfalar dolusu anlatılabilecek bir durumun, bir iki dizeyle ifade edilmesidir. Bunlar, yani berceste mısralar, hayatın saçlarına takılmış gelinciklerdir…
Fuzûli’ye dönelim. Diyor ki, bir mevki, makam veya rütbe için ilimle uğraşmak, olmayacak bir hayaldir. Şu âlemde her şey aşk üzeredir. İlim, aşk yanında bir dedikodudan ibarettir…Evet, Leyla ve Mecnun yazarı Fuzûli ne güzel anlatmış aşkı.
Mecnun’a sormuşlar:”Leyla, o kadar da güzel değilmiş, sen bu kız uğruna mı çöllere düştün, yanıp kavruldun?” Mecnun cevap vermiş:”Şşşşşşş! Sen Mecnun değilsin ki…” (O’nu benim gözümle göremezsin ki…)
Tasavvufta da şu âlemdeki her şeyin aşk ile hareket ettiğine inanılır. Mevlâna’nın da, gezegenlerin de, ışığa koşan pervanenin de, güle âşık bülbülün de hep o aşk ekseninde döndükleri düşünülür…
Aşk kelime anlamıyla da sarmaşık demektir. Koca bir ağaca, köklerinden en üstteki yapraklarına kadar sarılmak demektir…O’nu, yazın uğruna yanarak güneşten, kışın uğruna donarak soğuktan korumaktır.
Kelimelerle çelik çomak oynanan, kelimelere rasgele anlamlar yüklenen bu çağda, aşk kelimesi de o ulvî anlamını yitirmiş ve maddeleşmiştir. Artık herkes aşk diyor, herkes herkesin aşkı oluyor…Halbuki aşk, gerçek anlamda sevdiği için, Deli Dumrul’un eşi gibi ana babasının vermediği canını, sevgiliye elleriyle sunabilmektir. Mevlâna gibi ölümü şeb-i arus (düğün gecesi) bilmektir. Atatürk gibi, elinde idam fermanıyla, milleti için Anadolu’nun tozlu yollarına düşebilmektir…
Her şeyi bu kadar kolay harcamayalım. Bugün aşkı düşünelim. Önümüzde her canlı gibi ölüm denilen bir son varken, aşktan gayrı gerçek mi var?...
Aşkla kalın efendim.
- Toplam blog
- : 14
- : 523
- Kayıt tarihi
- : 25.08.07
"Düşünmek, var olmaktır. Ben de var olduğuna inanan ve düşünen, kendi çapında bir felsefeciyim, tari..