- Kategori
- Aşk - Evlilik
Aşka dair ne varsa...
Ufuktan gemiler geçiyor... Yüzlerce binlerce gemi... İnsanlar aşka dair ne varsa yüklemişler gemilere uzak adalara yolluyorlar... Geçip gidiyor gemiler hüzünlü bir akşam vakti... Kıyamet sanki...
Arkalarından el sallayan binlerce insan... Etlerinden et koparılmış gibi acıyla kasılmış yüzleri... Ama çaresizler ve bu dünyada yeri olmadığına karar vermişler aşkın... Bu zamana ait olmadığına karar vermişler...Belli ki çok acı çekmişler...
Kendi karanlık ve yalnız evlerine dönüp ağlayacaklar bundan sonra. Çünkü aşka dair inançlarını da yüklemişler o gemilere... İnanç olmayınca ne değeri kalmıştır ki gerisinin...
Eski büyüsünü kaybetmiştir dünya artık... Gözlerinin önünden gemiler geçip giderken ve geçenin sadece kendi gemileri olmadığını görürken, hayata ait ne varsa güzel olan o gemilerin kıyısından köşesinden kederle sarkıp dururken, kendini herşeyinden soyunup çırılçıplak kalmış hissetmez mi insan? Yakan bir rüzgar kavurmaz mı yüzünü... Aşka dair ne varsa senden giden, seni de götürmez mi beraberinde? Kalbini söküp yerinden, etmez mi seni senden?
Giden geminin peşinden el sallayan insanlar kaldı şimdi dünyada... Kendi yolladıkları gemilerin peşinden el sallayan kederli insanlar kaldı... Bir kabileyiz artık kendi aşk büyüsünü kaybetmiş... Hayatın o karanlık ormanına öylesine atılıvermiş en ilkel kabileyiz şimdi... Yaşam gücümüzü kaybettik çünkü... Bizi biz yapan en güzel, en saf, en masum duyguyu... Yüzümüzde güneş doğmasını sağlayan, yıldızlara, isimlerini saymadan, öylece bakmayı sağlayan, ayın gümüş ışıklarında yıkanmamızı sağlayan, gülün kokusuyla büyülenmemizi sağlayan en güzel duyguyu...
Aşka dair ne varsa kaybettik şimdi... Geri kalan? Geri kalan yalan...
RESİM:Edward Moran
- Toplam blog
- : 408
- : 1090
- Kayıt tarihi
- : 17.06.06
Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..