- Kategori
- Futbol
Asker Bülent

Seninle özdeşleşmişti bu asker selamı. Hiç bilebilir miydin, bu günler için selam duracağını? Hep gol sevinçlerinde, tribünlere koşarken aniden dururdun, çakardın selamını. Taraf olanlar sevinir, rakipler “yine çaktı selamını” derlerdi. Böyle duygulu bir anda ne yazılır ki? Ağlamamak elde mi?
Kapıdan içeriye biri girecek de “hayrola hocam ne oldu?” diyecekler diye ürküyorum. Ürkmem ağlamamdan değil, ağlama sebebimden. Nice analar, yürekler ağlıyor, Türkiye ağlıyor, ayıp değil. Ama sebebi ayıp.
Klavyeden arada sırada kalkıp gözlerimi silmem ayıp değil, sebebi ayıp.
Nice ana kuzuları gitti, gidiyor, bunlar ayıp değil, sebebi ayıp.
“Bir oğlum gitti, feda olsun vatana” diyenlerin sözleri ayıp değil, sebebi ayıp.
Lanet olası terör ayıp. PKK denilen vatan, millet düşmanları ayıp. Ne istersiniz vatandan, istedikleriniz elinizde değil mi? Kurtuluş savaşında yapamadıklarını, yapmaya çalışanların tuzaklarına düşenler, eninde sonunda hak ettikleri yerlere gönderilecekler, bu vatanı bölemeyecekler.
Söz gümüş ise, sükut altındır. Daha fazla yazamıyorum.
Selam olsun şehitlerimize, selam olsun Mehmetçik’lerimize, selam olsun asker Bülent’e.