- Kategori
- Deneme
Aşkım
Ne kadar çok sevmiştim, hiç bitmez, bitemez zannetmiştim...
Bitti mi bilmem...
Ama sen artık sevebileceğim birisi değilsin!
Sevgim hala acıtıyor yüreğimi.
Seni sevmek kadar güzel bir duygu tatmamıştım. Hiçbir başarı, hiçbir eldeediş, hiçbir sevinç, sevgim kadar olmamıştı. Sesini duymadığım anlarda, telefonla bile sana yetişemediğim anlarda, hele o telefonu meşgule aldığın ve uzunca bir süre aramadığın anlarda, nasıl da tükeniveriyordu nefesim. Nasıl da elim ayağım tutmaz, yüzüm gülmez oluyordu.
Sesinin tınısı bile giden nefesimi yeşertmeye yeterken, sen nasıl oldu da anlamadın ki bunu?
Nasıl oldu da anlamadığın halde yıllarca zaman aralıkları ile tekrar tekrar aradın beni? Her arayışında tekrar tekrar umutlandırdın, nefesimi verdin ve geri aldın?
Her gel-gitlerin biraz biraz derken törpülemiş umudumu, sevgimi...
Bunu bana özür dilemek için geldiğinde anladım.
Oysa isterdim ki, beni en başında anlayabilseydin. Her meşgule almalarında ve her aramamanda neler kaybettiğimi, neleri kaybedebileceğimizi o zamanlarda anlayabilsendi.
Korkuyordum artık seni görmeye. Oysa gel dediğin anda koşup özlemle sarılmak ağlamak ağlamak istiyorken boynunda, yapamadım, yapamıyordum, sana gelemiyordum. Ya sarılamazsam, ya içimdeki sevgi buna yetmezse, ya o inandığım sen, artık sen değilmişsen, bitirmiş isen bendeki seni...
İnsanlar hata yapar. Evet insanlar hata yaparlarmış. Ve affedilebilecek hatalar varmış, affedilemeyecekler de varmış. Her türlü maddi hata affedilebilirmiş meğerse.
Kırılan kalbin onarılamayacağı da bir o kadar doğruymuş.
Seni insan olarak belki de tüm benliğimi yıkman, hayallerimi elimden alman uğruna bile affettim. Sana karşı hiçbir öfkem ve kinim de yok. Kızgın bile değilim...
Anlıyor musun? Sen bende ne kadar bitmişsin.
Artık dakika başı arasan da umrumda olmaman ne kadar kötü benim için. Senin için de kötü müdür bilmem. Olsa da umurumda değil! Bu da ne kadar acı o nefesim olan sevgi için.
Acıyorum sadece bitip giden o sevgiye. Sayende ve sadece bencilliğin nedeniyle bitip giden bendeki sana; bana acıyorum.
Sen ki, bana koca bir dünya vermiştin tek bir güzel veya bana güzel gelen sözünle.
Sen ki, canımdın.
Sen ki, benim dünyan olduğuma beni inandırmıştın.
Yalan da olsa sana inanmak, sevgine inanmak beni dünyaya bağlayan nedendi...
Aşk ne zaman bitermiş? Ne zaman başlarmış? Varmış mı? Yokmuş mu? Neden başlar ve neden bitermiş?
Yoksa aşk sadece kendi kendine olması için hayaller kurduğunla mı varmış?
Bir varmış... Bir yokmuş...
Evvel zaman içinde birileri birilerine aşık oldum derken, meğerse aşk denen şeye kendisi de inanamaz olmuş...
- Toplam blog
- : 41
- : 784
- Kayıt tarihi
- : 23.08.07
Üniversiteyi bitirdiğimden ve işe başladığımdan bu zamanabir hayli yıl geçmiş:). Bir de baktım ki em..