Aslında

Aslında sen hiç yoktun bende. Ben aşka, sevgiye susamıştım ve onları arıyordum sende. Ve hiç olmayacaktın da ben hep başka koşuşlarda başka düşlerdeydim.

Beni acımasızlığa iten kişiyi arıyordum sende onda bulduğumu sende bulmaya çalışıyordum.

Aslında yoktu sevgin bende ben içimdeki aşkı susamışlığı dindirmeye çalışıyordum sende. İklimsel bir değişimdi benimkisi hiçbir noktası olmayan adı bilinen ama değişen duygulardı sana büyüttüğüm.

Silini verdi aklımda ne varsa yaşadığımız onca şey çünkü sen hiç olmamıştın içimde bende kuruyan aşka susamışlığımı dindirmeye çalışıyordum. Bir iklimdi sana duyduğum aşk sonbahardı hüzünlerin içerisinde kaldığımda, ümitsizliğe kapıldığımda.

Kıştın benim için kurtuluşu olmayan bir yolda olduğumda beni istemediğinde, kaçışlarımda ölmek istediğimde kıştın benim için.

İlkbahara dönerdi barışmalarımız, içimde neler açmazdı. Koşardım sana nerde olursan ol ağlamazdım hiç gülümserdim.

Yaza dönerdin seviyorum derken bitmesini istemezdim ama biterdin. Hiç sevmemiştim yazı çabuk geçerdi.

Ben hep kışlar yaşadım. Yazları bile kışları yaşadım hiç kurtulamadım. Hep aşka susadım yüreğim hiç avutulmadı senin yüreğin gibi.

Pencereden dışarı bakmaya çalıştıkça yüzüme perdeler kapandı dışarıyı göremiyordum insanları hiç seçemiyordum. Kapanıp kaldığım hücrem yüreğimi daraltıyordu ve hep kış yaşıyordum.

Aslında sen hiç olmamıştın bende ben yüreğimdeki ezikliği tamir etmeye çalışıyordum. İlk düşlerin peşinden koparak kendimi avutuyordum. Ağacın üzerindeydim sanki aşağından bakarken hep olmak istediğim yerde. Düşüyordum her tırmanışta ve artık aşağından bakıyordum. Tırmanmıyordum ve daha az acı çekiyordum.

Acı vermiyordunuz artık bana alışmıştım terk edilişlere. Acizliğimi yenmiştim. Gidiyordum korkmadan sevdaların üzerine ve söyleyebiliyordum sevgi sözcükleri inatla beni sevmeyeni sevebiliyordum gururumu hiçe sayarak koşuyordum.

Kalbimde kırık notalar, bitmeyen şarkılar çalıyor nefesim yetmiyor artık çalmaya bitiremiyorum. Yaşamım yarım, düşlerim yarım sen yarım ben nerdeyim kimle ne yapmaya çalışıyorum.

Aslında ben yokum bu aşklarda ben yokum bu düşlerde ben yokum artık hayatta aslında ben ben mahkûmum, sevmeye ölüm kapımı çalana kadar. Zincirler her yerimde ben kaçtıkça zorluyor aynı yerdeyim gitmek istediğim yerlere ulaşamıyorum tutsağım…

Aslında söylenecek sözlerin ortasındayım ve bekliyorum gelmeni…