Aynı Gökkuşağı Altında...

Günaydın arkadaşlar,pazar günü öyküler,şiirler,fallar yazmaya alıştık artık. Gündem maddelerinin sinir bozucu etkisinden sizleri bir nebze uzaklaştırmak amacımız. Televizyon haberleri de öyle değil mi zaten? Kim nerede ne yemiş,ne içmiş,kiminle gezmiş ya da ne giyinmiş???...vs. vs. Ben de kardeşimin bana yolladığı bir iletiyi sizlerle paylaşmak istiyorum. Çoğunuzun bildiği bir öykü olabilir, şimdiye kadar okumayanlar okusun daha çok kişiye ulaşsın,diye...Ben yorum yapmayacağım,okuyanlar kendilerince yorumlasınlar.

Sevgiyle kalın,mutlu kalın ! İyi haftasonları hepinize!

RENKLERİN KAVGASI

Dünyanın bütün renkleri birgün biraraya toplanmışlar ve hangi rengin en önemli en özel olduğunu tarıştışmaya başlamışlar:
YEŞİL demiş ki: "Elbette en önemli renk benim...ben hayatın ve umudun rengiyim,çimenler,ağaçlar,yapraklar için seçilmişim,şöyle bir yeryüzüne bakın, her taraf benim rengimle kaplı..."
MAVİ hemen atılmış:"Sen sadece yeryüzünün rengisin ya ben? Ben hem gökyüzünün hem denizin rengiyim. gökyüzünun mavisi insanlara huzur verir, ve huzur olmadan siz hiçbir işe yaramazsınız!"
SARI söz almış: "Siz dalga mı geçiyorsunuz? Ben bu dünyaya sıcaklık veren rengim.Güneşin rengiyim...ben olmazsam soğuktan donarsınız hepiniz."
TURUNCU onun sözünü kesmiş: "Ya ben? Ben sağlık ve direncin rengiyim İnsan yaşamı için gerekli vitaminler hep benim rengimde bulunur. Portakalı, havucu düşünün. Ben pek ortalarda görünen bir renk olmayabilirim ama güneş doğarken ve batarken gökyüzüne o güzel rengi veren de benim unutmayın!"
KIRMIZI daha fazla dayanamamış: " Ben hepinizden üstünüm! Ben kan rengiyim. Kan olmadan hayat olur mu!! Ben tehlike ve cesaretin rengiyim. Savaşın ve ateşin rengiyim. Aşkın ve tutkunun rengiyim. Bensiz bu dünya bomboş olurdu. "
MOR ayağa kalkmış: "Hepinizden üstün benim, ben asalet ve gücün rengiyim. Bütün krallar,liderler beni seçmişlerdir. Ben otorite ve bilgeliğin rengiyim, insanlar beni sorgulamaz, dinler ve itaat ederler."
Ve bütün renkler hep bir ağızdan kavgaya tutuşmuşlar...Her biri diğerini itip kakıyor "En büyük benim"diyormuş... derken, bir anda şimşekler çakmış ve yağmur damlaciklari gökten düşmeye başlamış. Bütün renkler neye uğradıklarını şaşırmış, korkuyla birbirlerine sarılmışlar ve YAĞMUR'un sesi duyulmuş:

-"Sizi aptal renkler, bu kavganızın anlamı ne, bu üstünlük çabanız neden?
Siz bilmiyor musunuz ki, her biriniz farklı bir görev için yaratıldınız,birbirinizden farklısınız ve her biriniz kendinize özelsiniz. Şimdi elele tutuşun ve bana gelin!"
Renkler bunun üzerine kendilerinden çok utanmışlar, elele tutuşup birlikte gökyüzüne havalanmışlar ve bir yay şeklini almışlar.

Yağmur onlara "bundan böyle her yağmur yağdığında siz birleşip bir renk cümbüşü halinde gökyüzünden yeryüzüne uzanacaksınız, ve insanlar sizi gördükçe huzur duyacaklar, güç bulacaklar. İnsanlara yarınlar için umut olacaksınız...Gökyüzünü bir kuşak gibi saracaksınız ve size GÖKKUŞAĞI diyecekler, anlaştık mı?"

İşte bu yüzden ne zaman dünyamız yağmurla yıkansa,ardından gökyüzünde GÖKKUŞAĞI belirir.
Biz gökkuşağındaki o renkler gibi birbirimizden farklıyız, ve hepimiz özeliz...Bunu bilerek etrafımızla uyum içinde yaşamalıyız...

Resim alıntıdır:
http://www.pusula.tv/fotogundem/d4.jpg

kategoriden rastgele blog getir

Toplam blog: : 480; : 2046
Kayıt tarihi: : 27.03.07

Üstkimliği ile insan, altkimliği yeterince kalabalık birisi; Eş, anne, öğretmen emeklisi. Doğa, H..

Fatma Köse

23 Eylül '07

Aynı Gökkuşağı Altında...

Yazdığım Kategoriler