- Kategori
- Aile
Baba sevgisi
Babanız ölmemiştir yaşıyordur hala. Ama yoktur sanki. Fiziken yanınızda ama duygusal anlamda kayıptır. Bir baba gibi değildir.Zor durumunuzda, '' babacığım'' diyerek arayamazsınız, sığınacak bir liman olmamıştır hiç bir zaman. Bir kez olsun, ''babam'' diyerek sarılamamışsınızdır. Sever sizi bilirsiniz; ama soğuktur. Mahrurdur. Bu gibi duyguları yakıştıramaz erkek kimliğine. Parayı sevgisinin göstergesi olarak kullanır. Ama sizin istediğinizin bir ''kızım'' sözcüğü, bir saç okşama olduğunu hiç bir zaman bilmez.
Oğluyla dahada mesafelidir. Hatta bazen ona rakibi gibi davranır. Oysa neler vardır aralarında paylaşabilecekleri. Nefret eder çocuk babasından. Arkadaşlarının sevgi dolu, arkadaşça davranan babalarını gördükçe dahada büyür nefreti.
O sizin ihtiyaçlarınızı karşılamıştır, para vererek. Maneviyatı önemsemez. Eksiktir çünkü onda da. Belki ona da babası eksik sunmuştur. O da babalığı babasından öğrenmiştir. Sevgi dolu bir yüreği vardır ama her daim saklar onu içinde. Babadır o, erkektir, sunamaz gözler önüne sevgisini. Ama hiç mi düşünmez, ona olan ihtiyacınızı. Bir baba ne için vardır? Zor durumlarda sığınmak için, belki kötü bir anınızda dertleşmek, mutlu anlarınızı paylaşabilmek için. Ama yok ki paylaşım.Bir babanız olsa neye yarar şimdi. Hatırlanacak güzel bir anınız bile yoksa.Kırıksa kalbiniz, yaralar almışsa, neye yarar olsa da olmasa da.
Baba sarıp sarmalamalıdır, yavrusunu korumalıdır, sığınak olmalıdır ona zor anlarında. Çocuk sevgiyi babadan öğrenmelidir. Bir baba çocuğunu kontör istemek için değil, kontörlerini çocuğunun sesini duymak için harcamalıdır. O sizin değil, siz onun çocuğu gibi davranmalısınız. Şımarıklık yapmalısınız, nazlanmalısınız, yaşınız, kimliğiniz, babanız kim olursa olsun. Sadece bebekliğinizdeki bir kaç kucaklayış olmamalı gösterilen sevgi. Belki o bile olmadı...
Çocuk isteyip kahvelerde oturmamalı baba. Babalık yapmalı çocuğuna, açmalı kalbini ardına kadar. Şefkatini, sevgisini, fedakarlığını dökmeli çocuğunun önüne. Anneden babalık yapmasını da beklememeli. Kendi görevini bilmeli. Hatta bunu bir görev olarak görmemeli. Sabretmesini de bilmeli, paylaşmasını da. Çocuk baba kavramını, yalnızca akşamları eve gelen ve eline tv. kumandasını alıp, hiç konuşmayan, bir adam olarak bilmemeli.
Babanın ne olduğunu öğrenmeli çocuk. İyi bir baba olabilmek için ileride...
Başka çocuklara sevgi gösterirken, kendi çocuğunu hiçe saymak ne demek. Parmakla gösterilen bir evlada sahip olupta, bunu gurur meselesi yapıp ondan nefret etmek ne demek. Senin kanından, canından olan bir yavruya, utanmadan ''o çocuk benden değil'', demek nasıl bir yürek ister. Sen karını bilmez misin be adam, bu suçlamayı nasıl yaparsın. O kadının suratına nasıl bakarsın hala. Şimdi en çok bana o benziyor dediğin çocuğun, o ama değil mi? Madem senden değildi, sana nasıl benziyor söyler misin? Bu kadın bunca eziyete sırf çocukları için katlanır. O bir annedir. O bir melektir. Fakat baba sadece ''baba''dır. Adını öyle koymuşlardır.
Yüreğindeki son kırıntıları bir iş yitiminde kaybetmiş, işini kaybetmenin ve artık bol parasının olmamasının verdiği eksikliği, ailesinden çıkartmaktadır. Taşlaşmış bir yüreğe ve eksik bir karaktere sahiptir. Ama anlamaz bu deli gönül işte, yinede babanızdır. Siz kızarsınız, kalbiniz sever, ruhunuz sahiplenir onu. Babanıza ayrılmış olan içinizdeki o yer, boş kalsın istemez beyniniz. Komut verir yüreğinize.
O BİR BABA, OTURT ONU KOLTUĞUNA...
- Toplam blog
- : 71
- : 727
- Kayıt tarihi
- : 14.07.07
Almanya doğumluyum. Kocaeli'de oturuyorum. Üç yaşında bir oğlum var. Anadolu Üniversitesi Kamu Yönet..