Babalık ve babasızlık

Nasıl bir duygudur denirse, genel de belli bir yaş gurubunun içinde bulunduğu bir yaşam parçasıdır. Bazen de ayrılıklar zamansızdır ne yaş, ne ölçü tanımaz. Bende, hem babasızlığı yaşayan aynı zamanda da babalık duygularını yaşayan grupta bulunan biri olarak bu yaşam sürecinde alışmamız gereken bir durum olduğunun bilincin de aynı zamanda sevinç ve hüznü birlikte yaşamaya alışmak durumunda kalmış, hüzünleri yüreğinde tutarak yeni yaşamlara olan saygıyla neşeli yüzünü yansıtmaya çalışan bir insan olduğumun farkındalığını paylaşmak isterim. Fakat babasız derken asla geçmişi de göz ardı etmeden dolu dolu beraber yaşadığım 47 yılı söylemezsem nankörlük etmiş sayarım kendimi.. Zira esas hüzün, henüz daha yeni doğmuş bir bebenin babasını göremeyişi ve babasının onu görememesidir Bunun yanında kendi durumum çok etkisiz kalır. Sadece özlemdir, acı içermez kendi namıma. Bugün Babalar günü, her zaman bu özel günün öncesinde kısa bir anı ya da bir makale mutlaka hazırlardım. Ancak ülkemizde yaşanan sıkıntılı süreçte gün geçmiyor ki ölüm haberleri alınmasın, şehit haberleri alınmasın.

Yemeğin kursağa dizildiği gibi kelimeler boğazımıza düğümleniyor ve elimiz bir türlü varmıyor yazmalara. Kimi evlat acısı çekiyor, kimi baba acısı, kaldı ki bu acılar öyle ferdi acılar gibi sadece yüreğin derinliklerine saklanacak türden değil yangının alevleri gizlenemiyor. Sonra da güzelliklerle anılması gereken bir gün bile kaleme alındığında içinde acılar özlemleri de içeriyor. Bütün acılara rağmen yaşam devam ediyor. Özel günler bir başka anlam taşısa da sadece gününde hatırlanma ve ziyaretlerden öte her zaman gönlümüzde yaşattığımız hayatta olsun olmasın andığımız ve saygı duyduğumuz eli öpülesi insanla, dualarımızı esirgemediğimiz atamız babalarımız. Sadece biyolojik baba olmanın bir anlam ifade etmediğini söylemeden geçemeyeceğim. Toplumumuz da babalık çok kutsi bir olgudur. Türlü tanımlamaları vardır.Genel manada güvenilir, sözünün eri, kale gibi dik duran, güven veren, çevresinde sevilip sayılan biyolojik baba olmayanlar için bile bu sıfat kendisine yakıştırılandır baba.. Baba evin direğidir, köküdür fakat her baba da bir ananın evladıdır. Bu güçlerini analarından alırlar aslında. Ana ve baba, çocukları ile oluşturdukları ailede toplumun çekirdeğidir. Birçok kadınımız ise analıkları yanında babanın görevlerini ve sorumluluklarını da üstlenmek durumundadırlar çocuklarına karşı bin bir meşakkatle yaşam mücadelesinde bir insanın sarf edeceği enerji ve emekle iki kat fazla özveride bulunur ve yorulur fakat asla şikayetçi olmadıklarına şahit olabilirsiniz.İşte bu kadınlarımız da baba gibi kadınlardır.

Evet bir gün daha doğdu bugün günlük güneşlik, hüzünleri ile sevinçleri ile bir günü geride bırakarak. Acılar, ayrılıklar olmasın. Her güne umutla başlayan insanların yarınları mutlu, bütün babaların günü kutlu olsun.