Bahar/Ayı

Bahar yorgunluğu, erken yordu beni bu yıl...
Dışarda meltem ve güneşin dansı; bende beden sızlanması...
Anneme, "hadi, çıkıp biraz güneşte yürüyelim" dedim...
Beyazıt'tan, Sultan Ahmet Meydanı'na; yürüdük annemle...
Sıcak simit aldık yoldan, meydan banklarında yer bulup oturduk...

Güneş ve çiçek kokuları; bilseniz ne kadar huzur verdi bize...
Laleler, hercai menekşeler; yazık 40-50 günlük ömürleri var, bilseler...
Renk ve kokularıyla; az zamanda, çok yürekte iz bırakma telaşındalar...
Kediler çimenlere, çiçekler kadar yakışmıştı bugün; kelebek kovalarken...
Bebekler, mutluydu bugün; annelerinin kucağında, baharı kucaklarken...
Yaşlı insanların yüzünde, zamana inat; sıcacık tebessümler açtı bugün...

Ben, bugün Sultan Ahmet Meydanı'nda; baharı hissettim yüreğimde...
Dinledim çiçekleri, kapadım gözlerimi; duydum baharın umut dolu kokusunu...
Kuşların tedirgin ve her lokmada, hayatta kalma telaşını...
Kargaların şamatasını, çimenlere teğet uçuşunu...
Huzur; bazen aklımıza takılmaması; bir süreliğine her şeyin...
Güzelim havayı koklarken, tebessüm mukabilinde;
Kart bir ses yankılandı havada çığ gibi...
Adam avaz avaz bağırıyordu;
"Abi, Sultan Ahmet Meydanı'ndayım, karılara bakıyorum..."
Bu baharda, ayıların da meydanlara dadandığını fark ettim hüzünle...

Hülya AŞKAROĞLU