- Kategori
- Doğal Hayat / Çevre
Bahçeli Ev Güzellikleri Hapsetmektir

Evimize bahçe yapmayalım dünyayı bahçe yapalım.
Bahçenizin etrafına avlu duvarı da çeviriyorsunuz değil mi? Hapishanede çiçek yetiştirmek gibi.
Bencil kapitalist düşüncenin yansıması; “Bu cennet benim”
Avlu duvarınızın dışı cehennem olsa bile burası sizin cennetiniz.
Ve siz bu etrafı tel örgülerle çevrili (bir yerin etrafını duvarlarla çevirmek bu anlama gelir) çiçekli hapishanenizde mutlusunuz hayret!
Benim evimin etrafında öyle yüksek duvarlarla çevrili, kimsenin göremeyeceği bir bahçem yok; benim bahçem bütün dünya. Ve o kadar geniş ki; kuzeyini Sibirya bozkırlarından al ki Norveç kar çiçekleri sarmış. Doğusunda ta uçlarda bebeksi yüzlü Japon kadınları gezinir. Batıda Apaçi güzeli Alameda’nın uyanmasını bekleyen sabah rüzgârı. Güneyde okyanuslardan boy vermiş güneşi selamlayan cenup çınarları.
Siz birkaç daldan yapraktan oluşan küçücük avuntunuzla mutlu olduğunuzu sanın.
Benim evimin bahçeye ihtiyacı yok. Ben evimi dünyanın orta yerine kurar sonra da dünyayı kendime bahçe yaparım.
Bir de kıskançsınız ki; en iyi bahçe benim bahçem, bahçeme kimse dokunmasın… Avlu duvarından sarkan çiçekleri yaprakları da kimse görmesin diye torbayla bağlıyor musunuz yoksa!