- Kategori
- İlişkiler
Bakma sen, gururumdan yalvarıyorum
İçimden kuşlar göçüyor, sessiz olun bre kuşlar dedim, nafile, pat pat pat kanat sesleri, çığlıklar, gitmeyin demedik ki bre kuşlar, neden bu heyecan, kimedir tafranız?
İçimden kuşlar göçüyor, göçmeye alışık. Yeni ayın eskidikten sonraki hali daha bir güzel, benim ruh hallerim hep bencil, kanatsız, gitmeye mecalsiz, ancak kuşları gönderir beri iklimlere. Bu kadar sorgusuz sualsiz oturmak da neyi nesi, hangi yılgın düşün fesi? Hayal kırıklığı ve muz kabuğunun yanına bira açsan bile iyi gitmez. Yataktan kalksan bir türlü, kalkmasan mümkünü yok sensiz olmaz bu hayat, sanırsın, bal gibi de yanılıyorum haydi kalk, ama o kalkmalarda ben pişman, sen çoktan bana ve şu hayata düşman. Göçtüler diyorum kuşlar içimden, kalp, ciğerler bomboş, hayır yemek de yemedim geniş geniş yayıl diye, gel buyur otur, hatta tut elimi, hazır avlanma yasağı yokken ve kader salmışken ağlarını, hazır ben kuşları göndermiş, niyeti bozmuş, kalmaya yazmışken, sırası mı su koyvermenin?
Neden inanmıyorsun benim kadersizliğime? Zamanlama hataları hep işi bozan, yoksa ben değilim oyunbozan. Bak kalabalık çekildi, ben rahatladım, iklimine gönderdim her nefreti, ki nefret soğuk sever, soğuğa göçer, gelir-gider. Her dert, her tasa tutunur bende, tutunamayan herkeste. Benden ne bir hikaye ne bir öykü çıktı şimdiye kadar, romana niyet bile etmedim, ama sen de bayat bir polisiye bile değildin. İlham, İlhan adında bir adam olsa, gelmesi bir telefonuma baksa, duvara çarpardım seni öyle şiddetli. Demem o ki, ben böyle çaresizce saçmalarken ve hayat 1, 5 iskender yanına diyet cola içmek gibi tezatlara gebeyken, sen gel en güzeli, gitme. Biliyorum dönülmez klişenin akşamındayım, ama vakit henüz çok geç değil, omletli kahvaltı yapılabilir. Sen beni o uykulardan kaldırıyorsun böyle kırık dökük, bilmiyorsun ben kindar ama sevecenim. Bana bu yalnızlık pis pis sırıtıyor ya, hep senin yüzünden, gitmelerin şımarttı bu yalnızlığı. Kızgınsam sana değil, bir sen var senin içinde, dinlemez oğlu dinlemez, ona. Bak sen yine de gitme, çay demleyelim.
İçimden kuşlar göçüyor, göçmeye alışık. Yeni ayın eskidikten sonraki hali daha bir güzel, benim ruh hallerim hep bencil, kanatsız, gitmeye mecalsiz, ancak kuşları gönderir beri iklimlere. Bu kadar sorgusuz sualsiz oturmak da neyi nesi, hangi yılgın düşün fesi? Hayal kırıklığı ve muz kabuğunun yanına bira açsan bile iyi gitmez. Yataktan kalksan bir türlü, kalkmasan mümkünü yok sensiz olmaz bu hayat, sanırsın, bal gibi de yanılıyorum haydi kalk, ama o kalkmalarda ben pişman, sen çoktan bana ve şu hayata düşman. Göçtüler diyorum kuşlar içimden, kalp, ciğerler bomboş, hayır yemek de yemedim geniş geniş yayıl diye, gel buyur otur, hatta tut elimi, hazır avlanma yasağı yokken ve kader salmışken ağlarını, hazır ben kuşları göndermiş, niyeti bozmuş, kalmaya yazmışken, sırası mı su koyvermenin?
Neden inanmıyorsun benim kadersizliğime? Zamanlama hataları hep işi bozan, yoksa ben değilim oyunbozan. Bak kalabalık çekildi, ben rahatladım, iklimine gönderdim her nefreti, ki nefret soğuk sever, soğuğa göçer, gelir-gider. Her dert, her tasa tutunur bende, tutunamayan herkeste. Benden ne bir hikaye ne bir öykü çıktı şimdiye kadar, romana niyet bile etmedim, ama sen de bayat bir polisiye bile değildin. İlham, İlhan adında bir adam olsa, gelmesi bir telefonuma baksa, duvara çarpardım seni öyle şiddetli. Demem o ki, ben böyle çaresizce saçmalarken ve hayat 1, 5 iskender yanına diyet cola içmek gibi tezatlara gebeyken, sen gel en güzeli, gitme. Biliyorum dönülmez klişenin akşamındayım, ama vakit henüz çok geç değil, omletli kahvaltı yapılabilir. Sen beni o uykulardan kaldırıyorsun böyle kırık dökük, bilmiyorsun ben kindar ama sevecenim. Bana bu yalnızlık pis pis sırıtıyor ya, hep senin yüzünden, gitmelerin şımarttı bu yalnızlığı. Kızgınsam sana değil, bir sen var senin içinde, dinlemez oğlu dinlemez, ona. Bak sen yine de gitme, çay demleyelim.
- Toplam blog
- : 24
- : 1019
- Kayıt tarihi
- : 15.02.07
Ben Gözde. Yaş: 30. Meslek: Avukat. Medeni hal: Evli. Ruh hali ve saçları: Dalgalı...