- Kategori
- İlişkiler
Papatyadan mektup var

Kadın kırlarda gezmeyi çok seviyordu. Çünkü biliyordu ki, rüzgar tohumları ne kadar dağıtırsa dağıtsın, bahar çiçekleri heryıl inatla yeniden açıyordu. O yüzden bahara ayrı bir tutkunluğu vardı. Kırlara ayrı bir tutkunluğu vardı. Çünkü kadın mücadeleciydi. O yüzden kır çiçeklerinin mücadeleci tarafını seviyordu.
Kadın kırlarda gezerken papatya hep dikkatini çekiyordu. Sarı ve beyaz renkleri, papatyanın kokusu, papatyanın inceliği, papatyanın sağlamlığı kadının dikkatini çekiyordu. Kadın papatya olmaya karar verdi. Papatyanın içine, sarı tohumlarından içeriye sonra incecik sapına ve yapraklarına girdi. Oradan köke indi ve toprağa karıştı. Kadın toprağa karıştığı zaman aslında çok şey olduğunu farketti. Dedi ki; "Demek ki ben eğer kuvvetli olursam, insanlara nazik olursam, ben sağlam olur başkalarının da yolunu değiştirmeye kalkmazsam, ben eğer hedeflerimi belirler ve yorulmazsam o zaman birçok şeyi kendimde toplarım."
Kadın bu özellikleri elde ettikten sonra mütevaziliği kazandı. Acılarını, aynı toprağın kiri temize çevirmesi gibi olumluya çevirebildi. Acılarını niye çektiğini düşündü. Onlarla hangi dersleri aldığını buldu. O almış olduğu derslerden bir kitap yazdı. Adını "la donna'nın mektupları" koydu.
Tekrar görüşünceye kadar sevgiyle kalın