- Kategori
- Kişisel Gelişim
Başarı

İş yerlerine sabah geldiğinizde şöyle etrafınıza bakın, kaç kişiyle ailecek en son ne zaman, zaman geçirdiniz, kaç arkadaşınızın sorunlarını ya da mutluluklarını paylaştınız? Ne yer ne içer çalışma arkadaşım, nelerden hoşlanır? En son ne zaman oturup dertleştik iş-güçten gayrı ne konuştuk son bir ayda ya da yılda? Hep rakip ve düşmanın mı idi yoksa ekipteki en iyi yardımcın mı? Kaç kere hırpalamak için değil de sevgiyle günaydın dedin? Belki de ezilmesi gereken bir böcektir ya da fare soluncan mı yoksa oysa değildir hiçbirisi, arkadaşımız günümüzün çoğunu palaştığımız olmasa olmazımızdır.
Yöneticin yere bakarak geziyor. Belki bir çocuğun düşürdüğü 1 ytl'yi arıyordur. Ya da insanlara bakacak kadar cesur değil mi? Bence siz tez elden gönderin eve o yöneticiyi. Balık baştan kokar. Asosyal yönetici asosyal verimsiz işyeri demektir.
Tüm kişisel gelişim programları insana insanca yaklaşabilmeyi öğretmek içindir. İşe duygularımızı ve ruhumuzu katmak içindir. O zaman önce sorgulamalıyız kendimizi. En son ne zaman bir çiçeği suladık, bir kediyi sevdik?... ya da güzel bir sözü en son kime ne zaman söyledik?
Her gün bir hengame ve stres mi yoksa keyifle başlayan günün yorgunluk kahvesinin dostça paylaşıldığı yer mi? Ya da kafasını kırmak istediğin kişi mi yanındaki masada oturan. İş yerin hangisi sahi? Mutluluk insanın yüreğindedir. Kimse öğretemez. Sevmezseniz mutlu olamazsınız.
Unutmayın "ne ekerseniz onu biçersiniz." "Rüzgar eken fırtına biçer." Gül eken gül biçer, sevgi eken yaşam ve mutluluk biçer...