- Kategori
- Şiir
Başlıksız

Dün yine siyaset tartıştım birisiyle ateşli bir şekilde.
Bugünse espriler yaptım gelen gidenle.
Hiçbir şey olmamış gibi.
Henüz on beş gün geçmemiş gibi.
Toprak soğuktu, hayat devam ediyordu ya…
Rahatsızım!
Ağlamak istiyorum monitörün ardına saklanıp yine.
Ağlatmak istiyorum öbürlerini de; yakınlarını.
Dursunlar!
Okusunlar!
Ağlasınlar; tüm gülmelere…
Hazır olmayışına, beklemeyişine, şok oluşuna...
Azrail’in can dostunun ona yaptıklarına…
Acılarına, sıkıntılarına, çaresizliklerine.
Sayıkura ağlamayı bilmeyiz...
Ama bir benzerini yapıyorum şuan.
Bazen yapalım böyle...
Hayat devam etmesin bazen.
Duralım!
07 – 05 – 2011