- Kategori
- Gündelik Yaşam
Bazen kalbini yıka
Hiç kimse üzüntüden ağlamasın diyebilmeyi çok isterdim. Ama hayat her zaman insanlara karşı adil davranamayabiliyor. Ne diyelim hayatın da bir bildiği vardır elbet. Dengeler kuruluyordur belki.
O yüzden de ağlamak gerekli oluyor bazen. Çünkü ağlarken sanki ruhlar sıkıntılardan, üzüntülerden arınıyor. Hafifliyorsun gözyaşlarınla akıp gidiyor seni üzen şeylerin bir kısmı ve kalbin yıkanıyor .
Ben de ağlıyorum. Hele yaşlandıkça daha da duygusallaşıyorum, eskiyi, yeniyi kıyaslıyor, yolun sonunun yaklaşmakta olduğunu daha da ciddi bir şekilde hissediyorum. Yaşamakta olduğum günün ne çabuk geçivermiş olduğunu, her geçen günün ömürden bir parça kopardığını anlyor, kaybettiklerime, pişmanlıklarıma, geç kaldıklarıma, özlediklerime, çaresizliklerime, ve birçok şeye kimse görmeden ağlıyorum. Kimse görmeden derken kendimi aciz hissettiğim ya da ağlamaktan utandığım için değil, yakınlarımı üzmemek adına gizli gizli yapıyorum o işi.
Yani insan ağlamak isterse ağlamalı ağlamak da bir ihtiyaç bunu unutmamalı.
Seversin ağlamak istersin,
Kaybedersin ağlamak istersin,
Aldanırsın ağlamak istersin,
Özlem duyarsın,
Ölüm ayırır,
Vs vs
Neyse işte kısacası ağlamaktan korkma, içinden ağlamak geliyorsa ağla ama, öyle vara yoğa değil tabi.
Nasıl istersen de öyle ağla, ister gizlice, ister bağıra bağıra, ister yalnız başına. Takma kimseyi, ağlamak acizliğin ifadesi değil, sakın böyle düşünme, dedim ya, bazen çok ama çok gerekli .
Seni ağlarken de, gülerken de seviyorum ben...
- Toplam blog
- : 584
- : 424
- Kayıt tarihi
- : 09.03.08
Sıradan bir yaşantım var. Gezegeni, insanları, hayvanları seviyorum. Renklere aşığım. Okuyorum, ..