- Kategori
- Deneme
Bazen

Bazen umudunu yitirir insan...ve bir ağılık çöker yüreğine...
O neşeli, etrafına gülümseyen gözlerle bakan yüzünden, iz kalmaz.
Çünkü, bilir ki etrafında hep samimiyetsizlik, hep içten olmayan insanlar vardır.
Ne kadar iyi niyetli olsa da, samimiyetsizlik karşısında yıkılmamak için,
Gülümseyen gözlerle bakmamaya çalışır kendince.
İçten, sıcacık bir gülümsemeyle dahi karşılaşsa, inanmak istemez,
Çünkü hep , puslu gözlerle bakan riyakâr insanlar, çıkmıştır karşısına.
Oysa ki, içten bir gülümsemeye muhtaçtır, o yürek.
Yeşil başaklar arasında açan, gelincik çiçeği gibi hisseder kendisini…
Hep bir bekli ve bir keşke çıkar dudaklarının arasından …
Ve bitmek tükenmek bilmeyen’’ acabalar’’…
Kelimelerimi, yüreğinizin ışığına tutarak okumanız dileğiyle.