- Kategori
- Şiir
BEN DE BİLİRİM
Ben bu havaları iyi bilim;
Hadi sor hele, sor neden?
Doğduğum mevsim;
Yağmasa yağmur, kar bilirim,
Soğuk olur, ayazında üşürüm
İliklerime işlemiş, doğduğumda
Ocağın başında, şubat soğuğunda
Ben de bilirim bu havaları,
Yayla çocuğuyum, Karadenizliyim
At sırtında, ot üstünde
Üç yaşında olmuş, ilk attan düşüşüm
Ben de bilirim bu havaları
Yağmuru eksik olmaz yaylaların
Güneşe hasret kalır balaların
Deresi umuktur, tepesi savruk
Delisini görmedim, uyanığı çok uyanık.
Ben de bilirim bu havaları
Oyun bilmem, tanırım insanları
Yapayalnız kaldın mı tek başınıza doğada?
İster düşün, ister çal, sen oyna
Sesin senin sesindir, ses verir ormanlar
Ormanlar sussa, susmaz engin kayalar.
Ben de bilirim bu havaları
Yıllarım geldi geçti, tek kalan çocukluğum
Ipıslak bedenler karşısında çoban ateşi
Yeter mi ısıtmaya kuru dal hışırtısı
Önümde yanarken, ardım buyar.
Çok söyledim de uzattım sözü
Dumanlı havada kaybettim öküzü
Öküz dediğime bakmayınız siz
Çalan yabancı değil, o bizim hırsız.