- Kategori
- Anılar
Ben de gasp mağduruyum - II

Hayatımda şimdiye kadar karakola da gitmemiştim ama mahkeme beni daha da korkuttu. Davanın görüleceği gün, mahkemeye avukatıyla geldi. Hatta o da koridordaymış o esnada ama takım elbiseli olunca tanımak mümkün değildi zaten. Bir ara avukatı yaklaştı yanıma. Anlaşma teklif etti. Hiç düşünmeden “hayır” dedim.”Bu onun siciline işlenecek. Beni o akşam ne kadar korkuttu ise o da ömür boyu bu lekeyi alnında taşıyacak” dedim.
Mahkeme salonunda söz bana verildiğinde olayı anlattım hâkime. Çantamın kesik sapını gösterdim vs. Onlar savunmasını yapmaya başladığında da öfkeden çılgına döndüm. Aslında biz uzun zamandır onunla kaş-göz edip bakışıyormuşuz da, o gün de bana çıkma teklif edecekmiş de, o nedenle yanıma yaklaşmış da falan gibi asılsız ve saçma sapan bir sürü laf. Hâkim de hemen tepki verip avukatı susturdu zaten. Bu genç kızımız mı bakışıyormuş bu kısa boylu, okumayan, çalışmayan gence. Dahası ne zamandan beri çantayı bıçakla kesip arkadan yaklaşarak arkadaşlık teklifi yapılıyor diye.
Neticede; çantamda fazla para olmadığından, sporcu lisansı olduğundan, yaşının küçük oluşundan 6 aylık hapis cezası para cezasına çevrildi. Ama artık sicilinde “gaspa teşebbüs” olarak geçiyor kayıtlarında.
Hala o zamandan kalma sol dizimde ara sıra nükseden diz ağrısını taşıyorum ve hala sokakta yürürken dönüp arkama bakma alışkanlığından da kurtulamadım.
Ogün o gençler orada olmasaydı, elindeki bıçak çantamı kestikten sonra elinden fırlamasaydı bilemiyorum sonuç ne olurdu? Ama başa geldi işte. Hepimizin başına gelebilir. İnsanın gözü dönünce her şey beklenir.
Kimsenin yaşamaması dileklerimle. Sağlıklar…
Bitti.