- Kategori
- Deneme
Ben menekşelerimi özledim...
Hayallerimin renginde
Çok önceleri işten eve döndüğüm akşamlar onların bulunduğu odaya girer saatlerce onlarla konuşurdum, her biri yaprağını kaldırıp beni dinler bazen de çiçekleri ile bana gülümserlerdi.
Onlar beni dinlerken coşuyorlar bende o büyülü renklerinde huzuru buluyordum.
Her gün çiçekler ve yapraklar çoğalıyordu. Onlarla daha çok paylaşmam için bana güzel görünmeye çalışıyor gibiydiler.
Onların yapraklarını öptüğümde ve çiçeklerini okşadığımda çok mutlu olduklarını hissediyor ve bende mutlu oluyordum.
Bir gün o büyülü renkleri solmaya diri yaprakları sararmaya başladı. Benim mutluluğumdan ödün vermek zorunda kaldığım dönemdi onların solmasına neden.
Sanki bunu anlıyorlardı.
Ben onların solmasını hiç istemiyordum ama içimde ki fırtınalar onların çiçeklerini koparıyor yapraklarına zarar veriyordu. Bir süre sonra onlar soldu ve çiçeklerinden önce yaprakları kurudu. Benim hayatımın dönüm noktasında oluşan kara bulutlar onlara ışık ve su vermemeye başlamıştı çünkü.
Evet, menekşelerimle paylaşımlarımın üzerinden asırlar geçmiş gibi. Ben menekşelerimi geri istiyorum onlarla paylaştığım her ne varsa yeniden paylaşmak istiyorum. Çiçeklerini , yapraklarını, onları öpüp okşamayı ve her birine yeniden renk vermeyi özledim. Renklerini görmeyi, beni dinleyen çiçeklerine dokunmayı , onlara perdeleri açıp güneşi göstermeyi ve kana kana su vermeyi özledim.
Ben menekşelerimi , menekşelerim de beni özledi.
Ben onların mor, pembe, beyaz ve bazen de ebruli renklerini, onlar da benim renklerine yansıyan toz pembe hayallerimi özledi, buna eminim.
Tülin KARAMAN
- Toplam blog
- : 118
- : 663
- Kayıt tarihi
- : 11.07.08
İ.Ü İktisat fakültesi mezunuyum, özel bir şirkette mali işler ve personel müdürü olarak çalışıyorum...