Ben sana aşık oldum zaman

Ben sana aşık oldum zaman. Öyle bir oynatıyorsun ki dengemi... Elde değil aşkından kaçmak. Çekim alanına girip savrulan ben; şeşi beş görüyor. Ah o gözlerim... Gözlerim kör değil henüz. Çöllere vurmadım daha kendimi. Bedenim açlık, susuzluktan per perişan değil elbet. Sadece sürünüyoruz hep beraber. Senin peşinde. Ben senin eserin. Ben sana mazlum. Ben sana ...

Ben sana aşık oldum zaman. Öyle bir oynatıyorsun ki dengemi... dünüm, bugünüm, yarınım derken ve pek tabii, anı da kaçırmamak gerek; yoruldum. Her yaptığını ‘sen’in, anlamam mı lazım? Dün olanı; bugün değiştiriyor. Yarına bakınca renkler bir pespembe, bir mor oluyor. Alıklık bende, baksana meselenin doğrudan içine. “Pembegillerdendir bu hayat” deyip geçiyorsun. Olmuyor. Belki mavidir o an senin için? Mavi de güzel. Mavi’de ağlamak... Mavi’de yok olmak dalga dalga... İşte o an... Mavi olmak da güzel. Bıraksana kendini.

Ben sana aşık oldum zaman. Öyle bir oynatıyorsun ki dengemi... Yetiş yetişebilrisen. Bir bakıyorum geçmiyorsun bir türlü. Bir bakıyorum gidivermişsin alabildiğine. Bakıyorum da ne güzelsin bazen. Ama bir te tersin tuttu mu... Sormayın halime. En kötüsü de sessizliğin. İki çift laf edelim diyorum otur karşıma... yok! Gitmişsin hemen. Acelen var ne de olsa. Bana geldi mi acelen olur! Sen zaten hep... Neyse... Hiç girmeyelim bu konulara. Şimdi gene kavga edeceğiz.

Ben sana aşık oldum zaman. Kızma sakın lütfen bana! Aşkımdan bu sözler. Aşkımdan... Nasıl bir aşksa bu? ( Hem ağlarım, hem giderim. ) Hem... Hem nasıl aşık olmayayım ha ben sana? Bir defa; sana bıraksam halledecekmişsin ‘sen’ her meseleyi. Geçecekmiş ne varsa beni üzen. Alışacakmışım ‘sen’inle her şeye... ‘Sen’de güzelmiş herşey. Gel ‘sen’... Git ‘sen’... Alan ‘sen’. Bırakan ‘sen’. ‘Sen’i beklemek en zoru. Seni beklemek imkansız. ‘Sen’i kollamak gerek ayrıca. En önemlisi; ‘Sen’i kazanmak. ‘Sen’le yarışmak var bir de işin içinde. Oysa diyorlar ki; ben sana uymazsam ‘sen’ bana uyacakmışsın. Yalan! Ne zaman beni dinledin ki?

Ben sana aşık oldum zaman. ‘Sen’i tanımak. Sana uymak... En tuhafı da içimdeki ebedi istek: ‘sen’i öldürmek... Sana öldüresiye aşığım zaman. Öyle bir oynatıyorsun ki dengemi... Aç aman bilmez, ben ‘sen’i bilmez... Söyle hadi bana zaman; bu bu aşkın sonu ne olacak?