Ben sen gibi,sen ben gibi...

Ben sen gibi olabilir miyim?

Yahut sen ben gibi?

Çok fazla istesek birlikte aynı pencereden bakmayı ve hadi kabul edelim onu da yapabildik...

Aynı şeyleri görür müyüz acaba?

Aynı şeyleri görsek bile aynısını algılayabilir miyiz sence?

Hadi onu da becerdik diyelim...Tıpatıp aynısı olur muyuz o zaman sen ve ben ?

Ne yaparsak yapalım olamayız aynısı, illaki ufacık da olsa bir fark olacaktır aramızda...

Hem neden bu ısrar aynı olabilmek için ve bunun için sürdürülen bu gereksiz çaba?...

İkimiz de tıpatıp aynısı olursak ne gerek var ikimizden birine?

Farklı oluşumuz değil mi bizi ayrıcalıklı yapan?

Ben farklı düşüneyim sen farklı...

İşte o zaman ne kadar da renkli olur hayat!

Benim eksiğimi sen,senin eksiğini ben tamamlasam veya tartışsak düşüncelerimizi insanca...

Ve bulsak ikimizden doğan yeni bir bakış açısı ,harmanlasak , yoğursak, şekil versek...

Yeni ve güzel bir renk bulsak,onlardan da yeni yeni renkler...Aynı gökuşağı misali.

Ve oluştursak el ele yeni ,umut dolu , sevgi dolu farklı bir dünya...