- Kategori
- Şiir
Beni ağaç gövdesine yaz
Ben susacaksam peki Tanrı aşkla neden feryat ettirir?
Beyaz saçlarımda anlımı delen fırtına kopar
Öfke bilmez kalbim hırçın bu gece okyanus delisi
Kalbim eriyor yakın bitme noktasında
Kuşatma altında düşlerim yabancı düşlere esir
Kanatları gölge oluyor kuşların yukardan bakıyorlar bize
Sessiz akıyor acı tenimde şimdi bağıramam
Bir çocuk uyur yıllar var ki içimde şimdi uyandıramam
Patika yol götürür bizi gizli bahçesine aşkın
Yükümüzü taşırız Tanrıy'a soyludur aşk
Sıradanlık onursuzluğunda yok olmaz
Pelit ağacına kazı aşkı asırlara anlatılsın
Biz yokken bedenimizde açsın sarı çiçekler
Oysa yalnız aklımızda kalan kendi ismimiz
Aşk ruhumuzu temizler biz tüm dünyayı
Beni Çam ağacına yaz aşk kışında ölmesin hadi...