- Kategori
- Anneler Günü
Benim annem...

Anne olabilmenin en zor aşamasına katlanıp; acılarını sabırlarına katık etmeyi bilen "Şehitlerimizin Annelerine" saygılarımı sunuyorum...
Kimi hüzün yüklü, kimi coşku dolu paylaşımlarla, anneler günü kutlanıyor...Ben artık, her yıl farklı duygularla kutluyorum anneler gününü. Çünkü ben, altmışıma merdiven dayadığım şu yıllarda öğrendim; bir çocuğun her yaşta annesiz kalabileceğini...Annesizliğin hüznü ve boynu bükük olmanın dayanılmaz sancısı her yaşta hissedilirmiş meğer...
Çocukluk yıllarımın coşkusu, annemin eteklerinde savrularak gelmiş bunca yıl; ama ben fark edememişim, ne yazık!... Bu yıl ve sonraki yıllarda da, artık o savrulup geliveren coşku yok!...
Artık; yaşadığım her sevinçli olayda, onun gülümsemesi...Tattığım her ayrılığın hüznünde, onun gri gözlerinin gölgesi olacak yalnızca...Ve ben onu her ziyarete gittiğimde; kucağımda kucak kucak pişmanlıklarım ve vicdan azabı çiçeklerim...
...Yıllarca bir kulağımdan girip diğerinden çıkan öğütleri; altın harflerle, cilt cilt yazılmış bir kitapmış meğer...Ne yazıktır ki ben; “bunlar benim anamın öğütleridir!...” diye, duyamadığım gururların sancısını yaşıyorum şimdilerde... Paha biçilmez öğütlerini konu komşu, eş dost kapışırken ben; ucuzluk pazarında hiçe sayıvermişliğimin acısını duyuyorum ta yüreğimde... Yıllar yılı, hesapsızca harcayıp, şımarıp savurduğum “anamın sevgisi” artık yok!... En kuytu köşelerde, anılar sandığında, sararmış bohçalarda izine rastlamak imkansız... Kokusunu, sadece genzimde kalan iki solukluk nefeste duyabiliyorum, rüyalarımın son sahnelerinde...
...Ben; ne zaman dinlesem veya söylesem "Benim annem güzel annem. Beni al kollarına" diyen o sımsıcak çocuk şarkısını; engel olamam göz yaşlarıma...Yüreğime hiç bu kadar dokunduğunu hissetmemiştim bu sözlerin...
Hayatta olan tüm annelerimizin anneler gününü kutlar; aramızdan ayrılmış olanlara Tanrı' dan rahmet dileyip saygılarımı sunarım.