- Kategori
- Ruh Sağlığı
Beş metrekare
Mozaik ya da bisküvi pastasına benzer basamaklardan çıktım. Kapı aralıktı. Zili çalmadım. Rahatsız etmek istemeyen kibar genç kostümüne uygun bir vücut yavaşlığıyla kapıyı ağır ağır itip eşikten içeri baktım. Kimse yoktu. Girdim. İlgilenilmeyen müşteri pozunu takındım.
Kafasının üstünde kıvırcık saç kümesi olan bir adam elinde tuttuğu çekiçle sarı duvara otuz santim mesafeden bakıyordu. Arkası dönük bir kadın elindeki çerçeveyi yere dayamış, çekiçli adamın can alıcı operasyonu için hazır bekliyordu. Varlığımı farketmediler. Duvara inen çekiç darbelerini izledim. Gereğinden fazla gürültü çıkıyordu. Ses şiddetiyle çiviyi sağlam tutturacağını sanan aceminin tekiydi kabarık saçlı. Kadın operasyonun sonunu çoşkuyla karşıladı. Çocuksu bir neşe yaşamaktan çok kabarık saçlıya yaranmaya çalışır bir hali vardı. Kabarık saçlı çaktığı çiviyle gurur duydu. Kabaran gururunu varlığımı farketmesi zedeledi.
Beş metrekarelik odasına geçtik. Sorduğu soruların yanıtlarını önündeki saman kağıda not alıyordu. Çekiç tutan acemi elin kalem çevirmesini izledim. Bakışlarımı farkedince az olan becerisini kaybetti. Çevirdiği kalem sağ gözüne çarptı. Hiçbir şey olmamış gibi davranması boşunaydı.
Karşımdakinin kim değil, ne olduğunu çözmek için yüzüne baktım. Sahip olmadıklarının ortaya çıkması berbat hissettirmiş olmalıydı. Yüzüme bakamadı. Geriye sadece konuşmam ama hiç cevap vermemem kalmıştı. Öyle yaptım.
Ruh sağlığınız için, ruh sağlığı yerinde hekimlere gidin.
- Toplam blog
- : 33
- : 2040
- Kayıt tarihi
- : 07.07.06
Evli. Baba. Ailesine düşkün. Mühendis. Fenerbahçeli. Suya yazar. ..