- Kategori
- Gündelik Yaşam
Beyaz sayfa ile başlayıp, renge bulanan yaşamlar.

picasso
Aslında bütün renkler beyazdır.
Yaşamımız tek renk gibidir beyaza doğmak gibidir. Sonraki hayatı biz renklendiririz, kimi kırmızı ihtiraslı, kimi mavi dingin, kimi siyah kötü bir yaşam kimi de gri, hiçbir renge hiçbir yöne gitmemiş ortada yaşamdır yaşadığı…
İlk aşkımıza da beyaz bir sayfa ile başlarız, kimi sevinçler, kimi gözyaşları, acılar ve ayrılıklar, birlikler ve kahkahalar, evlilikler ile belirleriz rengimizi, bazen rengarenk bazen tek renk…
İlk işimiz, ilk girişimiz ilk heyecan, ilk adımımız hep beyaz sayfadır bizim için. Kendimiz şekillendiririz artık. İşyerimizdeki çalışanlarla iletişimimiz, yönetici ya da işverenimiz ile ilgili yaşadıklarımız. Ayrılıp tekrar başlamalar, kariyerimiz… Renklenir sonrasında, kimi yeşil, kimi mavi, kimi kahve…
İlk imza; bembeyaz bir sayfadır… Evlilik, nişanlılık… Kiminde bir ömür boyu sürecek, kiminde birkaç sürecek…nihayetinde bir renk bırakır beyaz sayfaya…
Okulumuz da öyledir başlarken daha ilkokula kocamaaan bir beyaz sayfadır eğitimimiz. Sonrasında sınavlarda, sorularda, öğrendiğimiz ilk bilgilerde hep renk atar beyaz sayfaya, kimi kocaman bir noktadır renkler, kiminde minik bir nokta…Okul kırışlarımız, hocalarımız ile diyaloglarımız, çalışkanlıklarımız, tembelliklerimiz… Renk düşer beyaza…
Her ilk başlangıç beyaz sayfadır… Sonrasında baktığımızda o beyaz sayfanın hangi renge büründüğü ile ilgili yaptığımız muhasebe de; hangi rengin kaldığını, hangi rengin solduğunu ya da hangi rengin ilk günkü gibi capcanlı kaldığını görürüz.
Hayat be, renk renk… Ama hep beyaz ile başlayarak…