- Kategori
- Deneme
Beyaz zambaklar

Beyaz Rüyalarım
Beyazlığıyla etrafı aydınlatan zambaklar tıpkı hayatında bir ilke kucak açar gibi anımsıyordu.
Beyaz, bembeyaz zambaklar...
Aşkın saflığı gibi, beyazlığın saflığına benziyordu.
Yeşil, yemyeşil yapraklar arasında beyaz bir ışık dağıtan zambaklardı...
Saflığında gelen beyazlığıyla, yüreğini sarmalayan bir gelin olmuş gibi gözlerine perde indiren renkti...
Her genç kızın rüyalarını beyazlığıyla süsleyen bir tutku, bir mutluluktu...
Gözlerimi dış dünyanın karanlık renklerine kapatan ve seni gülümseyen beyazlığıyla hayallerime süs olan bembeyaz zambaklardı...
Nasılki bir dolunay, gecenin karanlığında nurdan ışıklar sararaktan gözlerimizi alıyorsa, zambaklarda seni öylesine kendinden geçiriyordu...
Birden içim titredi, bir sağa bir sola yalpalandım. Beyaz bir sarsıntı geçirdi gözlerim.
Hayallerim yok oluyordu sanki...
Ya uzanamazsa elim ya eremezsem o güzelim hayallere, sevdamın kollarında...
Beyaz bembeyaz süslü hayatımı kaybedersem, ya yitirirsem diye düşünüyordum, ağlıyordum...
Derken yüreğim yaralandı...
Zambakların beyaz aydınlığıyla ışıyan gözlerim endişe, korku ve bir edayla bakıyordum...
Sanki beni terkedecekti, o beyazım hayallerim... Derken o zambaklar gözlerimin önünden kaybolmaya başladı.
Bütün beyazlığıyla peşinden sürüklendim, isyan ettim...
Gidemezsin
Gidemezsin...
Terkedemezsin, hayallerimi yok edemezsin dedim,
Çığlıklarım bir yana gidişi bir yanaydı...
Anlatamadım
Anlayamadım...
Beyazlığım kayboldu, karanlığa gömüldüm...
Bende sadece o bembeyaz zambakların gözlerime çektiği perde kaldı...
Her umudum hayalim amansız bir sebeb uğruna sevdamın benden ayrılıp, başkaların beyazlığına sarılmaya gidiyordu...
Sevdamın gidişiyle o bembeyaz zambaklar hayalimde kaldı...
Beyaz günlerimi karanlık günler alır oldu...
hacer teke