Bilirler ki Dicle kıyısındaki o kuzular, Ömer gelecektir ve mutlaka tepelenecektir o zalim kurtlar

Kadim meselleri, Adalet’e dair hikmetlerle bezeli esaslı ve ezeli kıssaları önemserim. Sevgi dolu melodik bir ses, diye başlar, onlardan birisi, tepeden tırnağa tecessüm etmiş merhamet olan bir ses, mutlak boşluğa baktı ve Adalet olsun dedi, ADALET, diye başlar. Ve Evren, ve mevcudat işte o anda adalet üzre kurulmuştur diye devam eder o mesel, adalet aşkına atar nabızlar, evet, böyle olmalı olanlar, inanırım buna ve bilirim.

Adaleti çekerseniz altından, varoluş duramaz ayakta, yalpalar ve düşer. Dicle’nin kıyısında o kuzular, kendilerini kurtaracak olanı beklerken daima umutlular ve bilirler ki Ömer gelecektir ve tepelenecektir o kurtlar. Kurtların avcı ve kuzuların ise mutsuz ve ebedi avlar oldukları bir Dicle meseli ne işe yarar, ne işe yarar Adalet ehlinin galebe çalmadığı bir mesel, söyleyin ne işe yarar?

Memleketin birinde Adalet, şayet en çok adalet diyenlerce tepeleniyorsa adalet, örseleniyorsa mütemadiyen memleketin tekinde Adalet, işler iyiye gitmiyordur ve işler ilânihaye de iyiye gitmeyecektir demektir. Açım, ekmek verin n’olur, ölüyorum, ahhh çok açım diyene uzatmadığında elini, ölür o, en fazla ölür, bu olur. Adalet istiyorum, eziliyorum, bil ki çok mağdurum diyene döndüğünde sırtını, ne olur? Adil muameleye kavuşamayana bigâne kaldığında sen, o, sonsuza kadar muazzeb olur, ebediyen muzdarip olur, yani, işte bu olur ve gerçekten de bu olur.

Evren, meselâ higs bozonu ve galaksiler, bir ödeşmedir, bir mütekabiliyet ve adil bir karşılıklılık halidir evren. Evren, gübreyi gübreyle ve gülü de gülle tartan bir mahkemedir, başka ne olabilirdi ki zaten evren? Sen varoluşa adil oldun mu, mevcudat da sana muadil davranır ve hiç şüphesiz adil. Korkmalıyız, bir köşesinde varlığın, mütemadi örselenirse adalet, bu kanserdir ve çürütür varoluşu, bu vebadır, korkmalıyız. Gülü gülle ve zulmü de zulümle tartmak sanatçısıdır evren, adaleti tepelemekten işte bu yüzden korkmalıyız.

Bir avâz, bir nida, avaz avaz yayılır varoluşun derinliklerinde, Ömeerr, Ömeerrr! O Dicle ve o talihsiz kuzular Ömerlerini beklerken, Ömerlerini beklerken o çağ ve o coğrafya, zalim kurtlar galebe çalmaya devam ederler.

Ben biliyorum, yani inanıyorum: Ömer elbet gelecek, mutlaka ve nasılsa!