- Kategori
- Aşk - Evlilik
Bir ayrılık havası ve sonrası...

Hafifletici bir nedeni kalmamışsa yaşananın ve kalbinde yaralı bir at can çekişip duruyorsa, kim vuracak deme! Daha çok acıdan kurtulmak için bunu yapacak olan sensin. Durma vur! Ama unutuşun ıssız diyarlarına atmadan her şeyi, önce yaşananları öldürmelisin. O’nun cesaretini kuşandıktan sonra kurda kuşa yem olsun ve tek parçası kalmasın diye geride; taammüden işlenen bir cinayet gerekiyor içinde.
Sökmek kendinden her şeyi, kalanları kanırta kanırta koparmak ve bunları olabildiğince uzağa atmak bir defada oluyor.Daha zor olanı başlıyor şimdi; yok edişin izleri kolluyor seni.Temiz bir iş çıkardım diye düşünürken bakıyorsun tek parçası kalmayan ne varsa zihninde dönüp duruyor.Günlerin avuntusuna bırakıyorsun olmuyor, zamanın öğütücü akışına sığınıyorsun bitmiyor.Sabahları gülümseten ilaçlar arıyorsun dinmiyor.
İyi halden kurtaracak tekinsiz şeyler doluşuyor bu kez aklına. Sevmek böyledir; kötü zamanları unutur iyi zamanları saklar. Pişmanlıklar, iyi ki yaptımlar, keşkeler, özleyişler kırılganlıklar…birbirinin yanından geçmeyen duygu halleri dalga dalga gelip duruyor üstüne.Sonra…bir şiirle
“ …
O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar
dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir
yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.” (*) dersin. Elvermez şiirin gerisini okumaya için
Yırtılır takvim yaprakları birer birer güçlenirsin.Gün gelir o her şeyi attığın uzak kıyılara vurursun..Bilerek ve isteyerek .Ne aradığını bilmeden dolaşıp durursun.Bir sözdür belki seni oraya çeken, bi ses, bakıştır..Belki seni oraya götüren kapanan yaralar... Öldürdüğün ne varsa izini sürüyorsun ama tek parçası kalmamış.Bulsan ne yapacaksın ki… Gururun elverir mi, yitik zamanlar geriye gelir mi?
O yüzden şimdi her ânı gülümseyerek geçmişe teslim etmek ve geriye gelmeyeceğini bilerek eski sararmış hatıralar galerisinde dolaşmak gerek.Zamanın öğrettiği bu. ‘Ölümden öteye köy yoksa’ ve ona bile alışılıyorsa bu, sana en güzel teselli.
Mutlu olsun yeter.Değil mi ?!.
(*) Murathan Mungan –Yalnız bir Opera ..