- Kategori
- Anılar
Bir muallimin hatıra defteri .34 : Heyt..Okula kızlar geliyor...
(Hayat şimdilik Balıkesir-Bandırma arasında geçip duruyor. Bandırma’da kış mevsimi. Her sabah tren, İstanbul’dan gelecek vapuru bekler, sonra yolcuları aldıktan sonra dütt ..İzmir’e hareket eder. O gün gemi gelmesine rağmen, fırtınadan yolcularını limana çıkaramadı. Tren de 3 saat geç hareket etti. Hem de vapur yolcularını alamadan. İşi görüyor musunuz? Her şey olabilir..)
14.Kanunsani.1941
Bu günkü trenle Balıkesir’e gitmeye karar verdim. Fakat şansımıza hava dehşetli soğuk.; yağmurlu ve karlı fırtına hüküm sürüyor. Bakalım İstanbul’dan vapur vaktinde gelip, tehirsiz olarak trenle yola çıkabilecek miyiz? Ama zannetmiyorum; vapur yanaşıp yolcularını tam zamanında çıkaramayacak.
Öğle üzeri vedalaşarak evden ayrıldım. Bir müddet kıraathanede oturarak trenin aşağı istasyondan, yukarı istasyona gelmesini bekledim ve bana büyük yardımlarda bulunan otomobilci Ali Amcam ile görüştük. Nihayet tren geldi. Ben de bavulumla giderek biletimi aldım. Balıkesir Öğretmen Okulu arkadaşlarım Kemal Yücel, İsmail Gür, Şeref Çallı, İsmail Songür, Necip Önalp ile bir kompartmanı kapattık. İstanbul’dan “Trak” vapuru geldi, kendini göstererek çekilip, Bakraç’a gitti. Fırtına yüzünden iskeleye yanaşamadı ve yolcularını dışarı çıkaramadı. Tren saat 15.00’e kadar beklemek mecburiyetindeymiş. Biz de 15.00’e kadar bekledik ve saat 15.00’de tren vapur yolcularını alamayarak hareket etti.
Hareketimiz esnasında Bandırma’da dehşetli bir soğuk hüküm sürüyor ve yağmurla birlikte kar serpeliyordu. Damlarda kar görülebilecek derecede birikmişti. Bandırma’nın dışında kar eni konu tutmuş ; her taraf bembeyaz olmuştu. Susurluk ile Balıkesir arasında yerleri kar tutmamış, fakat soğuk şiddetliydi.. Üç saat süren yolculuğumuzda arkadaşlarla harita üzerinde bulmaca oynayarak eğlendik ve saat 18.00 sıralarında Balıkesir’e vasıl olduk. Arkadaşlarla hemen bir köfteciye giderek karınlarımızı doyurduk. Oradan çantalarımız ellerimizde Mektep’e vardık. Nöbetçi Muavin Şahin Bey’e görünerek numaralarımızı yazdırdık. Biz sınıfta eğlenirken yeni gelen arkadaşlar akşam yemeğine indiler. Daha sonra arkadaşlarımızla ayrı ayrı görüştük. Böylece Kurban bayramı dolayısıyla yaptığım Bandırma seyahatim bitti.
Arkadaşlar, Mektebimizin bundan sonra muhtelit (karma) olduğunu; kız arkadaşların geleceğini; bunun için sınıflara sıralar konduğunu söylediler.
Fikret’ten buraya gelince Bayram Tebrik’i aldım. Şu anda yüreğimde yeniden ayrılık acısı başladı.
17.Kanunsani.1941
Dün akşam yar direktör Şahin Bey birinci karne notlarımızı okudu.
Edebiyat:3 ; Usul: 8 ; Tabiye:3 ; Ruhiyat:5 ; Tarih:5 ; Coğrafya:7 ; Cebir: 2 ; Hendese:2 ; Fizik : 4 ; Kimya : 2 ; Tabiye : 4 ; Resim: 6 ; İş: 5 ; Müzik:8 ; Jimnastik:8 ; Askerlik :..?.. Lisan:..?.. derslerinden olmak üzere birkaç kırığım var.
Talebelikte Birinci karnede şimdiye kadar bu kadar kırık notla karşılaşmamıştım. Teessürümden kendimi alamayarak ağladım.
Çalışıpda muaffak olamadığıma yanıyorum. Bu gece ancak iki, üç saat uyku uyuyabildim. Bir türlü uyku tutmadı. Şimdi ben Bandırma’daki Ablam ile Efendi Ağabeyime, köydeki anneme bu notları nasıl bildireyim. Diğer okullardaki arkadaşlarıma nasıl yazayım.
Tabiatiyle pek çok üzülüyorum. Arkadaşlar eksik olmasınlar teselli veriyorlar; böylece kuvvayi maneviyemi kırmıyorum. İşte ne var ki , birkaç gün üzüleceğim. Bu notların kırıklığı irademi kamçılıyor. Artık dışarı çok çıkmaktan sarfınazar edeceğim. Mümkün mertebe bütün gayretimle kendimi, derslere vereceğim ve Allahın yardımıyla inşallah ikinci karnede ve tahtaya kalktığımda kırık notlarımı düzeltmeğe uğraşacağım.
Allah alnımıza ne yazmışsa o olur. Yeter ki biz talep edelim.
23.Kanunsani(Ocak).1941
Birinci karne notlarını öğrendiğim günden beri pek fazla üzülüyor, müteessir oluyorum. Bir hafta oluyor notlar için merak ettiğimden dolayı geceleri uyuyamıyorum. Muallimliğin şerefli ve temiz, yüksek bir meslek olduğuna inanarak Ortaokul öğretmenlerimizin ve Direktörüm Hasan Özbay ‘ın tavsiyesiyle bu mesleğe sahip olmak için bu mektebe girdim.
Şimdi çalışıp da muaffak olamazsam ve Allah göstermesin, şayet taburcu edilirsem diye korkuyorum. Şimdiden bu meslek için bir çok ümitler besliyorum. Sonra bu ümitlerimin hepsi boşa çıkarsa, o zaman ben nasıl yaparım. Elime kirli, lekeli bir kağıt verirler. Bu kirli kağıtla ben hangi müessesede çalışabilirim. O zaman elimde iyi derece Ortaokul diploması varken bu Öğretmen Okulu’na girdiğime pişman olurum.
Arkamda benim yardımımı bekleyen annemle, ablam ve efendi ağabeyim var. Onları bir an evvel bugünkü sıkıntılı vaziyetlerinden kurtarmam lazımdır.
İşte bunlar için pek çok üzülüyorum ve merak ediyorum. Karne notlarımı öğrendiğim gün ablam ve ağabeyime sıkılarak ve mütessir olarak mektup yazdım. Bu gün müzik dersinden çıktıktan sonra Manisalı Hasan Yaşar Bandırmadan efendi ağabeyim ve ablamdan gelen mektubu verdi. Yanımda (669) A.Akman vardı. Zarfı açtım. Mektubun ilk satırını daha henüz okuyamadan gözümden yaşlar boşandı. Kendimi tutamadım. Geometri dersine girdik, sonra İş dersinde mektubu tamamiyle okuyabildim.
Efendi ağabeyim işte teselli veriyor. Ablam rüyasında benim otlar arasında kaldığımı ve sonra kurtulduğumu görmüş. Bunun için İnşallah ,Allahın izniyle muradımıza ereceğimizi söylüyorlar.
Akşam yatınca gözüme uyku girmiyor; sabahleyin de erkenden uyanıyorum. Bu günler benim en kederli günlerimdir. Acaba muallim olabilecek miyim?
(II.Dünya Savaşı berdevam… Müttefik Devletlerinin (ABD ve şürekası..) ile Mihver Devletlerinin (Almanya ve diğerleri..) orduları dünyanın her yerinde kapışmaktadırlar. Başlangıçta Almanya her yerde Müttefik ordularını mağlup ederken, yavaş yavaş durum değişmeye başlar. Örneğin, 22.Ocak.1941’de Afrika’da İngilizler , Almanların elinde olan Tobruk ‘a girerler…)
- Toplam blog
- : 2579
- : 848
- Kayıt tarihi
- : 24.10.10
Mesleğim eğitimcilik… Şimdi artık emekli bir vatandaşım… biraz şairlik, biraz hayalcilik, biraz s..