Bir rüya gördüm

Bir rüya gördüm dün gece. Kalorifer dairesinde, kazanın önündeydim. Yüzüm, saçlarım, ellerim kömür karası olmuştu. Burun deliklerim kömür tozuyla dolmuştu. Dışarı çıktım. Önümde bir teras vardı. Terasın ucuna gittim ve aşağıya baktım. Sokakta, benimle aynı durumda olan, yüzü, gözü, saçları simsiyah olmuş insanlar gördüm. Aynı zamanda her yerden simsiyah kalorifer dumanları yükseliyordu. İnsanlara dikkatlice baktım. Bazıları dumandan zehirlenmiş, ölmüştü. Yerde yatıyorlardı. Bazıları oturur vaziyetteydi ve kusarak içlerindeki zehiri dışarı atıyorlardı. Onlar iyileşmeye başlamış gibi görünüyorlardı. Bunu görünce ben de önce çok az, daha sonra avuç dolusu kustum. Bu arada kusan insanların, içlerindeki kömür dumanlarını sürekli dışarıya nefes vererek çıkarttıklarını gördüm. Bazılarının artık zehirlenmekten kurtulduğu, bazılarının ise biraz daha gayret ederlerse kurtulacakları açıkça anlaşılıyordu. Kusmuk olan ellerimi yıkamaya giderken ben de dışarıya nefes vermeye başladım. Önce çok az siyah duman çıktı içimden. Bir iki nefes sonra içimden daha çok siyah dumanlar çıkmaya başladı. Temizleniyordum. Ama daha içim doluydu. Gene de kurtuluş görünmüştü. Ellerimi yıkadım güzelce, sabunlayarak. Sonra yüzümü de yıkadım gibi geliyor. Tam hatırlamıyorum, yıkadım mı yıkamadım mı.

Ne ilgisi var demeyin. Ama ben şöyle yorumladım bu rüyayı: Ekonomik krizin dibi göründü. Ayakta kalmayı başaramayanlar dağıldı, yok oldu. Elinden geleni yapan, çabalayan bazıları için ise zaman alacak olsa da çıkış başladı.

Ya da şöyle diyebilirim belki. Kimileri geceyi atlatamadı, kimileri feciri gördü... Sabaha az kaldı...

Not: Fotoğraf internetten alıntıdır.