Bir yürek, bir aşk

Zor olanı sever insan her defa. İmkansız olanı sever. Kendine bile söyleyemez sevdiğini. İmkansız ya, olmaz ya.. Sen seversin, o bilmez. O başkalarıyla olur, sen için içini yersin. Belki o da sever sen bilmezsin, yıllarını heba edersin.. Aşkın 'imkansız' halidir hep sevilen. Başkalarıyla görünce delirir, sende başkalarına gider ama onun yerini tutturamazsın.. Aşk böyle bir şey işte. Her gece yatarken onu düşünmek, her sabah uyanırken onunla uyanmaktır yanında olmasa da...

Hayatın tüm tezatlıklarını taşır aşk. Yanında olmaz, varmış gibi davranırsın; Telefonun çalmaz, sen o aramış gibi konuşursun. Delilikse bu, evet delirmektir aşk. Karşılıklı tarafı asla olmaz, hep bir taraf sever delice öbür taraf ya seni kardeş bilir ya arkadaş. Hep de dersin ki, "adam gibi adam" o insan için. Zaten "adam" olanlar hiç bizi sevmez. Hep başkalarını sever ve sen uzaktan izlersin. Hep bir engel olur ve sen bu engeli aşamazsın. "Aşk, engel tanımaz" demişler.. Bence gayet tanır. O sana senin baktığın gözle bakmıyorsa bundan büyük engel mi olur? 

Seversin, sevdikçe affedersin. En büyük hatalar yapsa da ona kızamazsın, küsemezsin. Sana her gelişinde, -bilsen de sadece yalnız kaldığında sana geldiğini- kızamazsın. Tavır yapamazsın! "Görür bak o gününü, hele bir arasın" dersin ama sesini duyduğunda tüm yelkenleri indirirsin. Aşk bu mu? Bunları yaşayıp kalbinin tam ortasındaki acıları dizginleyebilmek mi? Ya da her dakika hareketlerinden umutlanıp, "kesin o da beni seviyor ama söylemiyor" diye kendini avutmak mı? 

Ona kızıp, önüne çıkan birini kabul edersin.. Bir türlü beceremezsin sevmeyi, sevmeye yeteneksiziz konu buna gelince. Olmaz.. Yapamazsın. O senin yerine birini koyar ama sen koyamazsın. Çünkü sen "adam" gibi seviyorsun hemde "adam" gibi adam olan bir insanı. 

Bulamazsın böyle insanları bilirsin. Ama bulduğunda da o sana gelmez işte... Her türlü imkansızlıkları yok sayarsın, "onun için her şeye değer" dersin ama seni görmez be dostum. Sana "dostum" der, sen yıkılırsın.. En azından dostuz konuşabiliyoruz dersin içinden fakat onu başkasıyla görünce öyle demez yine kalbinin gözyaşlarına inersin..

Aşk, beklemektir sabırla seni belki ey sevgili. Beklerim, yeter ki "geleceğim" de ki ömrümce beklerim. Ne sabırla, ne şükürle beklerim ki, kavuştuğumuzda gözlerimizde nur, avuçlarımızda peygamberimizin kokusuyla, sevgimizle pekiştirelim sabrımızı. Sevindirelim ruhlarımızı.
Bilsem ki geleceksin bana, bilsem ki dindireceksin bu kalpteki acımı
Bilsem ki sana kavuşacağım ölüme kadar
Ben beklerim ey sevgili
Gel, yeter ki gel bitir şu hasreti
Bitir bendeki sensizliği..