Biz bahardık

Biz, bahardık.
Hep baharları yaşadık.
Dün,
Güz göndermişsin,aldım.
Canın sağolsun.


Bahar benim için hüsnüyusuflarla başladı hep.Bir demet hüsnüyusuf,çok severim bu çiçeği.Her yıl ilk demetimi hep sen aldın bana.Kocaman bir demet çiçeğin göründüğünü bile bile arkana saklar''tahmin et,elimde ne var?''diye sorardın.Ben de ''bana baharı getirmiş olabilir misin?''diyerek oyuna katılırdım .Evin her tarafı çiçeklerimle dolardı.

Üniversitede öğrenciyken arkadaşlarımdan biri,''sen çiçek olsan bir karanfil olurdun''derdi hep.Adımı söyleyemediğinden ve evimin her tarafının hep çiçeklerle dolu oluşundan etkilenmiş olsa gerek,komşumuzun küçük oğlu Çiçek abla derdi şimdi üniversiteyi bitirdi ama ben hala çiçek ablası olarak kaldım.

Çiçek ablanın baharı,hüsnüyusuflarla başlardı.Bilirsin ki sen de benim baharımdın.Biz bahardık.

Oysa,güz göndermişsin.

Yeşilin artık sarardığı,yaprağın dalından ayrıldığı...
Ayrılıkların ve hüzünün ,
Yüzleri gözyaşının,yolları yağmurun ıslattığı,
Islanmış yollardan gidenin dönmediği...
Güz...

Sahildeki kumlar ayaklarımı yakmıyor artık,soğumuşlar
Deniz,hırçın.
Tahta salıncak,uçurmuyor,deniz üzerinden bulutlara.
Gözlerimi kısmıyorum,güneşe bakarken.
Kahvaltıda kızarmış ekmekler kokmuyor,bahçede.
Çam ağaçlarım da büyümüyorlar,vazgeçtiler.
Hamakta kimse uyumuyor,teslim etmiyor bedenini sallanışlara.
Güllerim küsmüş,izin vermiyor goncalara.
Ve,sesini kaybetti doğa.

Güz göndermişsin,bildiler,öğrendiler.

Benimle birlikte veda ettiler bahara...



*Mavinin güncesinden eski bir sayfa
*(Güz göndermişsin aldım) cümlesi,Sayın Necla Işık .