Zamanı yakalama uğraşımı bıraktım. Ben kovaladıkça o daha da ivmelenir oldu, aradaki uçurumu görünce... " bu yarışı kaybeden olacağım" anladım. Çok mu karamsarım.. Değil. O zaman, vazgeçtim zamandan... Ertelemelerden. Biraz yavaşladım, zaman da şaşırdı bu duruma... Yavaşlasam mı diye düşündü, ve hatta durdu. "Zamanı şaşırtman..
Hayatın sürprizleri ile insan ancak kendi doğruları ve sınırlarını aştığı zaman karşılaşabilir
Ah! tam da demek istedim buydu...önceki yazınıza yazdığım cevapta. Özlemler, umutlar tamam da...rastlantıları beklemek, hayaller kurmak, değil...ayrıntıları farkederek yaşamak, duyguları, sürprizleri ıskalamamak, e biraz da sıradan olmamak. Almaya, vermeye, kendini her an aşmaya hazır olmak. Kafamda bir çok cümle uçuşuyor...da, ifade güçlüğü çekiyorum. Dar alanda kısa paslaşmalar ne de olsa:)
11 Ekim 2007 23:19Özlem ruhumuzu çürütüyor
Özlemler (umutlar) ve düşler...Ya olmasalar...renksiz, tatsız, boş bir hayat. Özlem...güzel bir duygu ve bence çürütmüyor, tam tersi duyguları canlı tutuyor. Vuslat her zaman mutlu etmiyor insanı:) Özlemin içinde hayallerimiz var, umutlarımız var ve her an ağlama potansiyelimiz var...dünyayı ıslanmış gözlerle izleyip "içimdeki sızıyı benden başka kimse hissetmiyor" demek var:) Hiç bir şey için de geç kalmadık. Ben her güne düşlerimle başlıyorum, iyi geliyor. Doktorcum bu kadar cümleyi bir araya getirip duygularınızı ifade edebiliyorsanız, edabiyata başlamanıza da hepimiz için gerek var.
11 Ekim 2007 23:05İçinizdeki sevgiyi yaşayabilmeniz için korkularınızı bırakın
Sevgi ile büyütülen her çocuk önce kendini sevmeyi öğrenir ve sonra koşulsuz, hesapsız, karşılıksız sunar. Ne yazık ki geleneksel yapımızda sevgiyi göstermek otoriteyi kaybetmek ya da acizlik gibi algılanıyor. Oysa ne kadar önemli. Severiz; nedenlere bağlamadan, aşk gibi kör olmadan, içimizden geldiğince, beklentisiz. Sadece severiz, o kadar...Keşke:) Güzel olmuş...umarım bu duygunun hakkını verenlerden siniz?
09 Ekim 2007 23:50- Toplam blog
- : 2
- : 1369
- Kayıt tarihi
- : 03.10.07