- Kategori
- Şiir
Bu kentin adı yalnızlık
Rüzgarda terketti bu kenti
Ve gidişine ağıtlar yakıldı
Elleri nasırlı anaların dilinden.
Sonra dağlara pusu kurdu yalnızlık,
Kaçak sevdalara mahkum olanı sakladı.
Sende gittin ya,
Daha kırkı çıkmadı içimdeki ölünün.
Bin parçaya bölündü
Bana verdiğin gülün...
Şimdi yollarım kapalı,
İklimim bozuk.
Mevsim yalnızlık
Meyvesi hüsran ama
Tadı bende saklıdır; ayrılık.
- Toplam blog
- : 18
- : 887
- Kayıt tarihi
- : 04.12.06
1983 yılında Üsküdar da doğmuşum. Yüksek okul muhasebe bölümünü bitirdikten sonra okula dışarıdan de..