- Kategori
- Şiir
Bu ne biçim şiir...

Bu şiirin ne ağzı var ne de burnu
Ne nefes alır, ne de konuştuğu belli
Bu şiir şiir olamaz
Olsa niye, duyulurdu…
Ne kafiyesi var, ne de vezni
Ne acısı var, ne de sancısı
Böyle şiir olamaz Allasen
Bu, şiirin, belki de amıcası..
Bu şiirde aşk yok aşk…
Aşksız hayat ve şiir olur mu?
(-Haklısın arkadaş..)
- Bu zaten şiir değil..
Bu olsa olsa komiklik
Ve de hafiflik
Bu adam bizimle dalga mı geçiyor
Şiir diye, pespaye şeyleri
Servis ediyor…
Bırak Allasen, şuna bak
Ne şekil var, ne dur durak
Şekle değil, şu surata bak
Her şeyi dejenere ettiler sonunda..
Vazgeç arkadaşım, sen bu işten vazgeç
Biraz Yunus oku, biraz Dadaloğlu
Adamın aklı bir karış yukarda
Ne söylesek anlamıyor doğrusu..
Vazgeç kardeşim vazgeç,
Dünya bozuluyor işte böyle
Bak, eşekler hep birbirini tekmeliyor
Niye, önce şiirler bozuldu diye.
Giderek kafam daha çok kızıyor
Şiir dediğin düzgün sıradan olmalı
Kimse sıradan çıkıp, düzeni bozmamalı
Olmuyor beyler, böyle şiir olmuyor..
Evet, efendim, önce şiirleri düzeltmeli
Ağızlarını burunlarını düm düz etmeli
Sonra yeniden düzeltip bir biçim vermeli
Doğrusu böyle hiç olmuyor, hiç olmuyor…