Çanakkale Destanı

Damağında mermi çekirdeği taşıyan şehit; Affet bizi...

Yıllar önce görmüştüm o başı. Bir destandı o, başlı başına... Onu izlerken insani sorumluluğumu bir tokat gibi hissetmiştim ensemde. Her anımsadığımda, aynı duyguyu yaşarım ben. Şimdilerde daha çok geliyor gözlerimin önüne. Yaşamın ayrılmaz bir parçası oldu....

1-Vatan, Millet, Sakarya diyerek, milli duyarlılığı hafife alanları,

2- Bölücülüğe yeşil ışık yakanları,

3- Milli birliğimizi savunanları aşağılayanları,

4- Kamuoyunu dolambaçlı yollarla yanıltanları,

5- Kalem ve kariyerlerini, menfaati uğruna satanları,

6- Toplumu aldatıp malı götürenleri,

7- Ekranlarda hi hiii, hiii hiii... kiii, kiii... kiii... ara nağmeleri ile, beyin yıkayanları,

8- Takıp takıştırıp "ettim içine bu rejimin" dercesine, sokaklarda tur atanları,

9- Salına salına, başkasının değirmenine su taşıyanları,

10- "VEFA" nın sadece İstanbul'da bir semt; "SADAKAT"in ise bir bayan ismi olduğunu sananları,

12- İnançları gereği, insanları birbirlerinden uzaklaştıranları,

13- Milli çıkarlarımızı çömertçe heba edenleri,

14- Ülkeye zaman ve zemin keybettirenleri,

15-Bağımsızlığımızı tehlikeye sokanları,

16- Kurtuluşun, ulusal barışta olduğunu, "DÜŞÜNDÜĞÜMDE" ve

" Ben bu vatan için ne yapabildim" dediğimde, hep bu "BAŞ" gelir gözlerimin önüne...