Cibranî -Farkla- Son

Bu yolda yürür buldum kendimi, maksadım ne edebiyat ne estetikdi. Bir noktadan sonra kendimi ızdırapla sızıldar, kelimeleri sızar buluverdim, kâğıtlara rapteyledim.

Yaşam beni çarmıha gerdi, yagâne farkla ki evvelen çarmıha gerdi sonra çile yolunda yükümle yürümeye devam ettirdi, ettiriyor.

Sızıntılar bitmedi, bitecek görünmüyor lakin buralarda insan bayağı, alıp çalıp pazarlıyor, kendini cilalıyor. İnsanın azıcık kalmış mecali bu kadarına da tahammül gösteremiyor

...diye yazdı bu bağlamdaki son satırları.