- Kategori
- İlişkiler
Cicim günü bitip, geçim günü geldiğinde

alıntıdır
“Bir ömür beraberiz” ne derin bir cümledir. Anlamı mutluluk verici, uygulaması ise oldukça emek isteyen bir yol misali.
Düşündüm yine bu sabah. Güneş denize yansıyordu. Ne de güzeldir baharın ilk günlerindeki güneşi. Yalancıdır ama yinede avutur insanı. Özlenmiştir çünkü.
Vapur sesleri ritmik melodi gibi.
Bir de yanında huzur varsa, gözlerin mutlu bakıyorsa dünyanın en şanslı insanı ilan edersin kendini işte.
Sohbet arasında yine her zaman olduğu gibi cımbızla bir cümleyi çekip sakladım kendime.
“Bir ömür beraberiz.”
Ne kadar hevesliyiz bir ömrü beraberce tüketmeye. Herkes aynı hevesle mi başlıyordu acaba? Tabii ya, öyle olmasa neden insan ömrüne bir başkasını ortak etsin ki?
Aşk geçici, sevgi ömürlük derler. Bir ömürden bahsedebildiğimize göre, sevgiye de söz veriyoruz demek.
Kim bilir kaç kez kıracağız kalplerimizi? Yıllar ilerledikçe kaç kez görmek dahi istemediğimiz anlar olacak birbirimizi. Kaç kez pişmanlık, öfke yaşayacağız ve kaç kez küsüp barışacağız.
Pembe bulutlar üzerinden bakmak mümkün değil ki hep, elbet hayatın zora koştuğu zamanlardaki öfkeyi de paylaşacağız.
Kızgınlıkları bazen birbirimize yansıtacağız. Bunaldığımız zamanlarda “yeter” dediğimizin o anda karşımızdakinin sevdiğimiz kişi olduğunu unutacağız.
Belki de sırf bu yüzden “iyi günde, kötü günde” denir başlangıçlarda.
Hani o cicim günleri bitip, geçim günleri başladığında, bazen hayatın tüm yükü bindiğinde omuzlarına.
Sürekli el ele diz dize olmuyor ilişkiler. İnsan yaşadığı sürece her duyguyu tadıyor ve tattırıyor. İşte bir zaman sonra adı “gerçekler” oluyor. Ama acı ama tatlı insan alışıyor.
Ve son değişmiyor çoğu kez; insan hep en sevdiğinden kırılıyor.
Ne kadar iyi bir tamirci olduğunsa, kırdığın kalbi onarırken belli oluyor.
“Bir ömür beraberiz”
Kırılsak da, kırsak da, üzülsek de, üzsek de…
Madem sevmek böyle mutluluk veriyor insana, madem insan yeniden doğuyor aşkı bulduğunda bir ömür içinde yaşanacak olumsuzluklar da unutulur nasıl olsa.