- Kategori
- Eğitim
Çocuğa dair

Kardeş sevgisi ve dayanışması
Mutlu ve sağlıklı çocuklar yetiştirmek, sabır gerektiren uzun bir süreçtir. Bu süre zarfında anne ve babalara büyük sorumluluklar düşmektedir. Çocuklarımızın hayat yolunu çizemeyiz, ancak onlara kendi yollarını çizeceği haritalar verebiliriz. Çocuklarımıza verebileceğimiz en değerli hediye ise ilgimiz, sevgimiz ve zamanımızdır. Fazla sevginin çocuklarımıza zarar vereceğini düşünmeyin. Zararlı olan yanlış verilen sevgidir. Ayrıca çocuklar küçükken şımarmalıdır, zaten hayat onları zamanla hizaya sokacaktır. Asıl çekilmez olan yetişkinlerin şımarıklığıdır.
Bana göre yapılan bir diğer yanlış da çocukları bu dünyada kardeşsiz bırakmaktır. Bazı anne ve babalar tek çocuğumuz olsun, ona bütün imkânlarımızı sunalım, mükemmel yetiştirelim düşüncesindedir. Kardeşi olan birey paylaşmayı, dayanışmayı ve sorumluluk almayı öğrenir ve bunlar da yaşanarak öğrenilir. Ayrıca ölüm sıralı olmamakla beraber ebeveynlerin öldüğünü düşünürsek, bu birey bu dünyada tek başına kalacaktır. İnsanlar yaradılış gereği sevgisiz ve yalnız yaşayamazlar. Yaşam şartları, çalışma temposu veya farklı şehirlerde yaşıyor olmalarından dolayı her zaman bir araya gelemeseler bile, başımız sıkıştığında arayabileceğimiz, aynı kanı taşıyan ve güvenli bir dayanağımız olduğunu bilmek bizleri güçlendirir. Kardeşler yitirilen umut tohumlarını yeniden yeşertirler.
Çocuklar ailenin birer aynasıdır. Aile içinde yaşananları olduğu gibi yansıtırlar. Aile içinde hoşgörü varsa sabırlı olmayı, destek ve dayanışma varsa kendine güven duymayı, beğenilmiş ise takdir etmeyi, çocukluk haklarına saygı gösterilmiş ise adil olmayı öğrenir.
Bir uçak havalandığı zaman doğa koşulları elverişli ise otomatik pilota bağlanır ve sorunsuz bir uçuş gerçekleşir. Ancak uçuş sırasında dolu, kar ve fırtınaya yakalandığımız zaman bu uçağı havada tutmak ve güvenle piste indirmek pilotun becerisine kalmıştır. Çocuklar sorun çıkarmadığında anne ve babalık görevi otomatik olarak sürdürülür. İnsan olan yerde kuşkusuz sorunlar da beraberinde olacaktır. Çocuklarımız dolu, kar ve fırtınaya yakalandığında, onları yaşama tutunmak ve güvenle kendi ayaklarının üstüne basmalarını sağlamak, anne ve babaların becerisine bağlıdır.