Çocuklarımız, sorumlu olmak ve daha iyi bir dünya

Sevgili Okurlarım, 

Okul açılmadan önce uzun uzadıya nasıl bir tatil geçirdiğimizi yazmak istemiyorum zaten deniz, kum güneş ve şanslıysak yurtiçi ve yurtdışı tatil yapıyoruz ve yeni bir koca yıla hazırlanıyoruz. 

Bu yıl kızım Defne'nin sadece evde oturmasını değil başka etkinlikler ama bildiğiniz herkesin hangar bir biçimde okul sırasına girer gibi dizildiği ve ne olduğu belirsiz spor eğitimi denilen programlara katılmasını istemedim. Bundan bir kaç yıl önce bunu yaptık ve o zaman şanslıydık ve çok iyi bir yüzme antrönürüyle kızım çok kısa sürede sporu sevdi. Yaş grubunda yüzme yarışına bile katıldı. Artık büyüdüğü için bence farklı şeyler, kendi seçeceği ve yapmak tan zevk alacağı kendini geliştirici aktivitelere gitmeliydi bence. 

Yaz başında benim bir arkadaşım olan Sabine İyi'nin İstinye'deki atölyesine katıldık. Güzel, ara sokaklardan birinde, mütevazı, küçük bir gecekondudan bozma 2 katlı bir apartman dairesinin bahçeye bakan en alt katında bulunuyor bu atölye. Daha önce buraya çevreden bir çok kız gelip hep birlikte mozaik projesi adı altında ihtiyacı olan kız çocukları için resimler yaptılar. Levent Kültür Merkezinde sergilediler, sattılar ve başarılı da oldular. Defne'm bu atölyede önce bir heykel, sonrasında mozaik yaptı. Sanat insana kendisini tanımasını öğretiyor. Sanat ile içiçe yaşayan herkes bilinçaltını daha yakından tanıyor. Okullarda sanat derslerine çok önem verilmesini istiyorum. 

Bu tip sanatsal ama sosyal içerikli, başkalarına fayda sağlamayı hedefleyen etkinlikleri ben çok seviyorum. Örneğin, daha yenilerde gördüm, çok yakında Kan ve Kök Hücre Gönüllüleri Derneği hareketine gelir sağlamayı hedefleyen bir sanat etkinliği var. http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/kultur-sanat/114291/_Yanimda_olur_musunuz__sergisi.html

Sanatçı Perran Pamuk sergisinin gelirini Kan ve Kök Hücre Derneği yararına düzenliyor. Ne güzel ne muhteşem değil mi? Ülkemizde 837 kişi ilik nakli beklerken ve pek azımız kök hücre nedir, kemik iliği nedir gibi soruların cevabını bilmezken, duyarlı bir ressam eserlerini bu harekete adıyor. 

Aslında, bu tip etkinliklere çocuklarımızı götürerek, insan olarak başkaları için neler yapabileceğimizi öğrenmelerini sağlamak anne olmanın önemli erdemlerinden biri olarak düşünüyorum. Sizle de bu fikirlerimi paylaşırken sizlerden de önerilerinizi almak isterim. Birbirimizden öğreneceğimiz ne çok şey var.... Belki anneler ve çocuklar birleşip, herhangi bir konuya dikkat çekecek bir sanatsal etkinlik yaratabiliriz. 

Defne'nin bu yaz bana göre yaptığı en önemli hareket site arkadaşları ile kurduğu Hayvanları Koruma Kulübü idi. İşte hikayesi: 

Evimizin önünde "Sıpa" adlı beyaz kedi hamile kaldı. Sitede ki arkadaşı Lara ile, kediye hamileliği boyunca baktılar, ona su verdiler, diğer kedilerin saldırganlığından korudular. Sonunda, kedicik 6 tane küçük yavrucuğu Haziran ortalarında dünyaya getirdi. O kadar  tatlı ve sevimliydiler ki! Kedicikler, bazı apartman sakinlerinin muhalefetine rağmen aşağıda(kapıcı dairesinin yanında) küçük bir bırakılmış koltuğun içerisinde karşı komşumuzunda hergün ilgilenmesi ile bakıldılar, şimdi bahçede oyun oynuyorlar. Defne ve Lara onlar ile oynuyor , kucaklarına alıp seviyorlar, onları ezilmekten koruyorlar, yağmur yağdığında içeriye alıyorlar. Kedidir pistir demek doğru değil, bende annemin kediyi sakın kucağına alma, sevme v.s. gibi sözleri ile büyüdüm, o nedenle hayvanları çok sevmeme rağmen, onlar ile haşır neşir olamıyorum. Defne'yi o şekilde eğitmemeye çalıştım. O da hayvanları çok seviyor. En önemlisi ise, hayvanların sorumluluğunu üzerine almayı öğreniyor. .Hayvanları seven insanları sever ve hiç bir canlıya zarar veremez. 

Yaz boyunca en çok hoşuma giden anı bu oldu. Çocuğumun aldığı sorumluluk. Biraz önce , yağmur yağıyordu ve o yağmurda koşup bebek kedileri  sakladı sırf ıslanıp hastalanmasınlar diye. 

Evet,  kedilerimiz şu anda dışarıda 3 tane kaldı anne kedi, iki tane yavrusu. Diğer yavruları arkadaşlar dostlar aldı. Onları koruyacaklar, büyütecekler, mutlu bir yuva verecekler. Ne mutlu Defne'ye ki Chocolate ve Uykucuya bir yuva kazandırdı. Aferim kızım çok tatlı ve iyi kalplisin. Dünyamızın duyarlı çocuklara çook ihtiyacı var. 

Anneler, hepinize yeni okul yılında mutluluklar diliyorum. Sevgiyle kalın,