Çok sevdim bu demokrasiyi

Demokrasi sözcük anlamı halk yönetimi olan bir siyasal bilim terimidir.Bu terimin aslı eski Yunanca’daki ‘’demokratia’’ dır. Eski Yunan'cada ''demos'' halk, ''kratos'' yönetim anlamına gelirdi.Atina’nın doğrudan demokrasisinde halk bir meydanda toplanır ve önemli kararlar hakkındaki düşüncelerini yöneticilere bildirirlerdi.Ancak köleler hariç. Ülke olarak demokrasinin doğum yerine oldukça yakınız. 

Zaman içinde ortaya çıkan değişme ve gelişmeler demokrasiye yeni anlamlar kazandırdı. Eski Yunan’da oldugu gibi tüm halkı bir meydanda toplamak ve görüş almak giderek zorlaştı ve gerçekleştirilemez oldu. Dolayısıyla ortaya temsili demokrasi kavramı çıktı. Bu anlayışa göre halk bir meydanda toplanıp kendini yönetemeyeceği için seçtiği temsilciler aracılığıyla yönetilir. Demokrasi halkın iktidarıdır. Bu söylem o kadar güzel ve cezp edici ki, isteyen istemeyen, katılan katılmayan herkesi zorunlu olarak demokrat yapmaktadır. 

Hele siyasetçi olacaksınız da demokrat olmayacaksınız, olacak şey değil. Bu kadar çok demokrat olunca pek çok demokrasi türemiş. 

Çoğulcu, liberal, sosyal, parlamenter, klasik vb…İktidara gelen, seçimi kazanan herkes kendi demokrasisini kurmuş. Beğen ya da beğenme ama adı demokrasi.. Birine göre tam demokrasi olan yönetim tarzı bir diğerine göre az demokrasi olmuş. Bu nedenle Rousseau’nun ‘’kelimenin tam anlamıyla gerçek demokrasi hiçbir zaman mevcut olmamıştır ve olmayacaktır da.’’ sözüne katılmamak pek mümkün değil. O halde bu kadar çeşit demokrasiden iyisini nasıl bulacağız? 

Basit kriterler var. Ama yanıtlaması yine tartışmalara yol açan, her kesimin yorumuna açık bu kriterleri değerlendirmek gerekiyor; -Her fikir tartışılıyor mu? Ya da bir sınıf, iktidar veya zümre kendini kamuoyunun önüne koyup doğru budur, diyor mu? Yani içkiye karşı değiliz derken, kimi zaman yasalardan, kimi zaman iktidar gücünden faydalanarak, yasakçı değiliz deyip, içenlere her türlü baskıyı yapmak… İşte bu demokrasi değil. -Çok sesliliğe tahammül var mı? Bir sanatçının yaptığı esere yakıştırmalar yaparak, neredeyse her konuda ahkam kesmek demokrasi değildir. Her şeyin iyisini ben bilirim zihniyeti ile demokrasi bagdaşabilir mi? -Bireylerin yaşantısına karışılıyor mu? Mahalle baskısı yok dediğiniz ülkede ramazan gününde açık lokanta bulamamak, bulsan bile yemek yeme cesaretini gösterememek, demokrasi midir? -Demokratik rejimde insanlar kendilerini huzur ve güven içinde hissetmeliler. Rejime güven hakim olmalıdır. Ailenizle yemekte bir kadeh içki almak bile neredeyse izne tabi olmamalı. Bu tür bir girişime kalkışanlar artık huzursuzluk içinde akşam yemeğini yiyebiliyor. -Demokratik rejimde iktidarın sadece kendine oy verenlerin değil, tüm vatandaşların iktidarı olması gerekir. Niye sevdim bu demokrasiyi? Zira çok yararlı bir deyim…Demokratım diyerek, seçmene saygı göstermeniz gerekir diyerek, belirli bir zümreye hiç demokrat olmayabiliyorsunuz. Meclisten bir yasa çıkarıp yasalara saygılı ol diyebiliyorsunuz. Karşı çıkanlara da demokrasiye saygılı ol diyerek bir daha hiç ağzını açmamasını sağlıyorsunuz. Her derde deva bir merhem bu demokrasi.. O nedenle çok sevdim...