- Kategori
- Aşk - Evlilik
Dedim ki...
Dedim ki;
Meraklı bir çocuk gibi yüzün, kendi öz çocuğum gibi sevdiğim. Şefkatle ve sonsuzca, düşünmeden ve beklentisiz...
Dedim ki;
Gökyüzündeki binlerce yıldızın ortasındaki ay gibi yüzün. Eskiden beri var olan ama şu kararan ömrüme birden doğan. Aniden ve gülümseyerek, masalsı ve bir o kadar gerçek...
Dedim ki;
Bir ilkbahar güneşi gibi yüzün. Yakmadan ısıtan ve buz tutmuş kalbimi usul usul çözen. Yormadan ve incitmeden, kırmadan ve ılıkça...
Dedim ki;
Kış gecesi sokakta yanan bir ateş gibi yüzün. Kirli kara ellere hayat bağışladığından habersiz, kendince yanan. Aynı anda ateş ve duman, kül ve is olan...
Dedim ki;
Yağmur damlaları gibi yüzün. Hani o sessiz, çorak umutsuz vadilere yağan. Umut ve hayat olan, sonsuzluk ve kıymet olan...
Dedim ki;
Yitik bir uyku gibi yüzün. Gecenin en karanlık yerinde usul usul içe dolan. Gitmekle kalmak arasında bir yerde duran. Mahmur ve dingin, düşsel ve gerçek olan...
Ve dedim ki;
Sözlerimden habersiz yüzün, şu uzak yıldızlara bakan. Kim bilir belki de o yıldız yağmuru altında kelimelerimden bir işaret bulan. Sessizce ve umutla, karanlık ve aydınlık içinde öylece duran...
Fotoğraf: http://zum.deviantart.com/art/among-stars-22015479
Meraklı bir çocuk gibi yüzün, kendi öz çocuğum gibi sevdiğim. Şefkatle ve sonsuzca, düşünmeden ve beklentisiz...
Dedim ki;
Gökyüzündeki binlerce yıldızın ortasındaki ay gibi yüzün. Eskiden beri var olan ama şu kararan ömrüme birden doğan. Aniden ve gülümseyerek, masalsı ve bir o kadar gerçek...
Dedim ki;
Bir ilkbahar güneşi gibi yüzün. Yakmadan ısıtan ve buz tutmuş kalbimi usul usul çözen. Yormadan ve incitmeden, kırmadan ve ılıkça...
Dedim ki;
Kış gecesi sokakta yanan bir ateş gibi yüzün. Kirli kara ellere hayat bağışladığından habersiz, kendince yanan. Aynı anda ateş ve duman, kül ve is olan...
Dedim ki;
Yağmur damlaları gibi yüzün. Hani o sessiz, çorak umutsuz vadilere yağan. Umut ve hayat olan, sonsuzluk ve kıymet olan...
Dedim ki;
Yitik bir uyku gibi yüzün. Gecenin en karanlık yerinde usul usul içe dolan. Gitmekle kalmak arasında bir yerde duran. Mahmur ve dingin, düşsel ve gerçek olan...
Ve dedim ki;
Sözlerimden habersiz yüzün, şu uzak yıldızlara bakan. Kim bilir belki de o yıldız yağmuru altında kelimelerimden bir işaret bulan. Sessizce ve umutla, karanlık ve aydınlık içinde öylece duran...
Fotoğraf: http://zum.deviantart.com/art/among-stars-22015479
- Toplam blog
- : 408
- : 1090
- Kayıt tarihi
- : 17.06.06
Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..