- Kategori
- Aşk - Evlilik
Deliliğim...
hem iç hem de içimde iç...
Ah, olmazların çekiciliği...
Ne kadar da kendine benzetirsin “an”ı… Nasıl da kendine çevirirsin şartları ve kendini nasıl haklı çıkartırsın bir kez akla düştün mü…
Bir kez düştün mü artık kalkmazsın oradan. Tek hakimi sen oluncaya dek evrenin, devam edersin saldırıya.
Ve ben yeniliyorum, bunu buradan tüm dünyaya ilan ediyorum. Aklımın bu boşluğa açılan kapısından seslenirken diyorum ki: itip kakılmaktan bıktım. Bir evin içinde yokmuş gibi davranılmasından sıkıldım. “Kumru, sende martılardan kalan bir şey var” derdi bir arkadaşım şairin söylemiyle; onu kafeste tutmaktan yoruldum. Ben olarak varım ve bunu, bir suçun en çürütülemez deliliymiş gibi örtbas etmeye çalışmaktan bezdim.
Olmuyor zaten artık. Aklım kalıplarına dar geliyor. Ben hiç normal olmadım ki. Kim normal ki?
Son beş senedir sadece normali oynuyorum. Bıktım bundan, yoruldum.
Ey en güzel filizleri deliliğimin! Çık artık toprağımdan! Ey kara delikleri evrenimin! Düş artık toprağıma!
...
Dün gece sabaha kadar çocuğumu uyutmaya çalıştım, orada uyuyakalmışım, sabaha karşı tir tir titreyerek uyandım.
Ey sarhoş olup sızdığı için üstümü örtmekten aciz kocam!
Sen artık benim kahramanım olamazsın. Ülkemin “yaşlılar meclisi”nin en güzel koltuğu senindir. Artık emin ol ki savaşa çağrılmayacaksın.
- Toplam blog
- : 8
- : 466
- Kayıt tarihi
- : 24.09.08
1973 İstanbul doğumluyum. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Bölümü mezunuyum. Akademik kariyer ..