- Kategori
- Aşk - Evlilik
Nysa ve Kumru...
Bir kocaman boşluk oluyor içimde senin yerine. Kuşlar bir kentten başka bir kente göç ediyorlar sonra. Benim kentim uçuş yolları üzerinde değil ama, burada yaşayanlar göç hüznünü herkesten önce ve daha uzun yaşıyorlar her seferinde.
Çünkü var olanı değil, hayal ettiklerini besliyorlar, ondan beslenmek için.
Böylelikle yaratıcı ressamlar, büyük heykeltraşlar, dahi müzisyenler yaratıyor o kent.
Hepsi seni çiziyor, seni boyuyor, seni yazıyor, seni söylüyor.
Sonra bir grilik. Deprem. Toprak ikiye yarılıyor kahkaha atarak ve... İşte gerçek.
Yaratıcı sanatçılarım boş durmuyor. Yarıktan içeriye dalıyor, orada bir tapınak yapıyorlar önce. Sonra bir tiyatro. Her iki tarafa geçerken kullanabileceğin köprüler. Ve baştan başa bir antik kent. Hep aynı şekilde ve aynı sırayla biten yapılar, tapınak, tiyatro, stadyum ve köprüler.
Bir uygarlık başlıyor tarih için. Benim için ise seni düşündüğüm bir an bitmiş oluyor.
...
Ağır geçen gecelerin devamını sadece varlığınla, bir gün konuşabilecek olmamızın ihtimali ile getirebiliyorum. Bu evin duvarlarını taşıyamam yoksa. Senin düşüncen olmasa, nasıl tutayım tavanı başımıza çökmesin diye? Ruhumun ağır ezik yaraları, belki bir gün görüşürüz diye düşündükçe kendi kendine tamir oluyor.
...
Şimdi ey aklım, bana sorma "sen onu neden aramıyorsun, kendine eziyet ediyorsun? Onu tanısan bu kadar derin düşünür müydün acaba?" diye. Hayaller onunla ilgiliyse varsın umuda dönsün. Ondan gelen ve benim yarattığım, elle tutulmayan, gözle görünmeyen her şey benim için devadır.
Gün gelir ondan bir şey gelmezse mi?
Onu unutmuşum demektir.
- Toplam blog
- : 8
- : 466
- Kayıt tarihi
- : 24.09.08
1973 İstanbul doğumluyum. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Bölümü mezunuyum. Akademik kariyer ..