- Kategori
- Deneme
Dinlerin tek tutarı ölüm; ölüme çare bulunursa dinler biter

Valla ölüme çare bulunmasın; çünkü ibadet edenlerin yaydığı ilahi nur dünyamızı aydınlatıyor. Ben daha çok kul tarafındayım, din insanları nasıl mutlu ediyor ona bakıyorum. Hani bir söz var ya "Yaratılanı sevdik yaratandan ötürü" ben de tersine yaratılandan yaratana gidiyorum; inananların yüreğindeki Tanrı sevgisine secde ediyorum. Değilse varmış, yokmuş, doğruymuş bunlar beni ilgilendirmiyor. İneğe tapan insanın bile gözlerindeki ışığı seviyorum.
Dindar insanları seviyorum; dindar oldukları için değil, bir inanca samimi olarak bağlandıkları için. Bu uğurda gösterdikleri fedakârlık için. Onlara inandığım için değil onları sevdiğim için yanlarındayım. Eleştiririm, atarım, tutarım ama gerekirse uğurlarına gözyaşı döker cami kapısında yatarım. Doğru olsun yanlış olsun milyarlarca insanın inancı saygıyı hak ediyordur.
Din yaşamalı ama gerçekler de ortada. Samimi dindarlar dinler arenasında görkemli mücadelelerini veriyorlar (din uğruna savaşanları kastetmiyorum) ama şimdi gerçekçi olalım Tanrı kullarından çoğunun inancı pamuk ipliğine bağlı. Benim gözlemim sanki insanlar ölüm olduğu için dine inanıyor, Tanrı’dan korkuyorlar.
Adeta ölüm olduğu için din var sanki. Kutsalda belirtilen kader de sadece ölüm konusunda inandırıcı. "Sadece ölüm kaderdir" diyenler çok. İnsanoğlunun ölüm dışında her şeyi çözeceği düşünülüyor. Dinin en güçlü dayanağı da bu. Ölüm dışında her şey dünyada insanlar tarafından yapılıyor sanki.
Tamam dinler bu argümanı kullanıyor ama insanlarda da bir saflık var. Yalnız bilinsin ki dine karşı olsun diye bunu söylemiyorum. Ben dini inansam da inanmasam da her şekilde kabul ediyorum. Din hayatın gerçeği. Milyarlarca insanın inancını yok sayamam. Dinin varlığı ölüme bağlı. Din insanları buradan yakalıyor. Ölüm dışında hayatta hangi olayı Tanrısal buluyorsunuz?
Tamam, gücümüz yetmiyor, durduramıyoruz, mutlaka ölüyoruz; ama ölüm o kadar mantıklı ki... Dünyada her şeyin bir sonu olduğunu görüyoruz; bizim niye sonumuz olmasın. Yani bunu dine bağlamanın mantığı yok. Tanrı varsa zaten hiçbir şeye gerek olmadan vardır. Biz onun varlığını dünyadaki şeylerle ispata çalışıyorsak pek de var sayılmaz.
Din diyor ki Tanrı var, kul diyor ki inandım; bitti... Bu anlamda ölümsüzlüğü değil de yaşam süresini uzatmak düşünülebilir. Buzdolabının kullanım süresini uzatmak gibi yani.
Yine de bugün 70 yaşında ölürken yarın 200 yaşında ölürsek dinler darbe yer. İnsanlar hâşâ "Biz her şeyi yapıyoruz, Tanrı’ya ne gerek var" derler.
Ben bu din konusunda çok farklı düşünüyorum. Bana göre Tanrı'ya gerek olduğu için Tanrı yok. O nedensiz var. Yaratılmışları yarattı, yaratmadı; onlara hükmediyor ya da etmiyor. Sorgulanamaz bir durumla var işte kardeşim! Her şeyi biz yapsak bile var işte! Evrenin sahibi, ölümden sonrasının düzenleyicisi.
Tanrı hâşâ olmadığı zaman ölümle her şey bitiyor... "Zaten bitiyor, biterse bitsin" mi diyorsun? İnsanların bu dünyada tamamen yok olmak isteyeceklerini sanmıyorum. Ölümden sonra hayat olsun diyorlardır. Bu umudu bize din veriyor. Ateistler diyebiliyorlar mı ölümden sonra hayat var. Doğrusu insana pek mantıklı gelmiyor ama inşallah vardır!